Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6298 K.2023/1211

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "BEYDA" ibareli marka başvurusuna, davalı şirketin "BEYZA" ibareli markalarını mesnet göstererek itirazda bulunduğunu, nihai olarak YİDK tarafından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince 29 ve 32 nci sınıf yönünden marka tescil başvurusunun kısmen reddine karar verildiğini, oysa taraf markalarının benzer olmadığı gibi davalı şirketin redde mesnet markalarının kapsamında 32 nci sınıf emtianın bulunmadığını ileri sürerek 2017-M-916 sayılı YİDK kararının iptali ile marka başvurularının belirtilen mallar bakımından tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Akyem Adana Yem Yağ Biodizel Tarım ve San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının ayniyet derecesinde benzer olduğunu, müvekkilinin 29, 30 ve 31 inci sınıflardaki emtialarla bağlantılı olarak 32 nci sınıfta da yoğun bir faaliyet sürdürdüğünü, davacı başvurusunun reddedilen mallar bakımından iltibas ihtimalinin yüksek olduğunu, müvekkilinin "BEYZA" ibareli markalarının ciddi bir bilinirliği bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olduğunu, markalar arasındaki tek harften kaynaklanan farklılığın benzerliği ortadan kaldırmadığı gibi dava konusu başvuruda yer alan diğer unsurların da dava konusu başvuruya ayırt edicilik katmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "BEYDA" ibareli marka başvurusu ile davalıya ait redde mesnet "BEYZA" asıl unsurlu markaları arasında, dava konusu başvuru kapsamından çıkarılan 29 ve 32 nci sınıf mallar bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının redde mesnet markalarının kullanılmadığı iddiasıyla Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın derdest olduğunu, bu davanın bekletici mesele yapılmadan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca benzerlik bulunmadığını, davalı tarafın 29 uncu sınıfta yer alan bir kısım emtiada markasını kullandığını beyan etmesine rağmen dava konusu başvurularının 29 uncu sınıfta yer alan tüm mallar yönünden reddedilmesinin anlaşılamadığını,

öte yandan davalının redde mesnet markaları kapsamında 32 nci sınıf malların yer almadığını, tarafların faaliyet gösterdiği bölgelerin ve emtiaların farklı olması nedeniyle iltibas tehlikesi bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "Beyda" ibareli başvuru ile davalı şirkete ait redde mesnet "Beyza" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 29 ve 32 nci sınıf mallar bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel bıraktıkları genel izlenim itibariyle iltibas tehlikesinin bulunduğu, taraf markalarında tek harften kaynaklanan farklılığın iltibas tehlikesini ortadan kaldırmadığı,

uyuşmazlık konusu 29 uncu sınıf malların redde mesnet davalı markaların tescil kapsamlarında aynen yer aldığı gibi yine uyuşmazlık konusu 32 nci sınıf mallar ile redde mesnet markalar kapsamında 32 nci sınıfın satışına özgülenmiş 35 inci sınıfta yer alan mağazacılık hizmetleri yönünden iltibas bulunduğu, iltibas değerlendirmesinde marka kapsamları esas olduğundan tarafların fiilen farklı sektörlerde faaliyet göstermelerinin sonuca bir etkisinin bulunmadığı,

YİDK kararının iptali davasının YİDK karar tarihindeki mevcut şartlara göre inceleneceği, dava konusu YİDK karar tarihi itibariyle kesinleşmiş redde mesnet markalar yönünden bir iptal kararının bulunmaması nedeniyle davacı tarafından açılan kullanılmamaya dayalı iptal davasının bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtmiş olduğu hususları ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,