Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/70 K.2022/2335

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.09.2019 tarih ve 2019/175 E. - 2019/555 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.09.2020 tarih ve 2020/551 E. - 2020/819 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işçinin hizmet tespit davası için Ankara 15. İş Mahkemesinde dava açtığını, verilen kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi tarafından 2017/3932 Esas 2018/5108 Karar sayılı ilamı ile bozulduğunu, Yargıtay ilamında re'sen terkini yapılan Atak Turizm İnşaat Ticaret Sanayi ve Limited Şirketi ile davanın yöneltilmiş bulunduğu Çağ Turz. Tem. İnş. İlç. Oto. Yem. Mak. Sanayi Tic. Ltd. Şti. arasında organik bağ bulunup bulunmadığının araştırılmasının gerektiğinin bildirildiğini ileri sürerek Atak Turizm İnşaat Ticaret Sanayi ve Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, şirketin 23/01/2014 tarihinde ticaret sicilden re'sen silindiğini, işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderlerinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın şirketin ihyasını talep etmekte hukuki menfaati bulunduğu, 6102 sayılı TTK. Geçici madde 7 hükmünde yapılan düzenlemede öngörülen yasal 5 yıllık süre içerisinde bu davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adiye Mahkemesince, münfesih şirketin 5174 sayılı Kanun'a göre odadan kaydı silinmesi sebebi ile 23/01/2014 tarihinde geçici 7. madde uyarınca re'sen ticaret sicil kaydının silindiği, ihyası istenen şirketin geçici 7. maddede sınırlı olarak sayılan silinme sebepleri arasında yer almayan nedenlere dayalı olarak terkin işleminin gerçekleştirilmesinin doğru olmadığı, davalı sicil tarafından TTK'nın geçici 7.maddesinde sayılmayan 5174 sayılı oda kaydının silinmesi sebebine dayalı olarak dava konusu şirketin ticaret sicilinden re'sen terkininin anılan yasa maddesine açıkça aykırı olduğu,

işlemlerin geçici 7. maddenin 4/a fıkrasındaki usule göre de yerine getirilmediği, silinme işlemi nedeniyle şirketi temsil ve ilzama yetkili ...'e ihtar gönderilmediği, ihyası istenen şirket halen faal iken davalı sicilin terkin işlemini gerçekleştirdiği, davanın açılmasına sebebiyet veren ve yargılama sonunda haksız olduğu anlaşılan davalı sicil aleyhine yargılama giderlerine ve yargılama sırasında vekil ile temsil olunan davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, şirketin ihyasına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasın,

terkin tarihinden önce 02.08.2011 tarihinde Ankara 15. İş Mahkemesi'nin 2011/792 (bozma üzerine 2018/316) esas sayılı dosyasında davacı tarafından açılan hizmet tesbiti davası nedeniyle 6102 sayılı Yasa'nın geçici 7/2 maddesi gereğince şirket hakkında Geçici 7/2 madde hükümlerinin uygulanamayacak olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.