Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7149 K.2022/3870

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.03.2021 tarih ve 2021/38 E. - 2021/196 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dairemiz bozma ilanıma uyan mahkemece, davanın 7194 sayılı Kanunun 41. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının ve davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemenin 08.05.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüyle davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve 28.811,00 Euro’nun davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Anılan karar taraflara tebliğ

edilmiş olup karara karşı sadece davalı ...Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuş ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermesinden sonra kararı sadece davalı şirket temyiz etmiştir. Bu itibarla mahkemenin 08.05.2018 tarihli kararı davalı ... yönünden kesinleşmiş bulunmaktadır. Davalı ...Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.11.2020 tarihli kararı ile mahkeme kararı 7194 sayılı Yasa’nın değerlendirilmesi yönünden bozulmuş olup bu durumda mahkemece davalı ... hakkındaki 08.05.2018 tarihli kararın kesinleştiği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu yönden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.