Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7193 K.2023/1690

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ibareli markasının 04, 07, 09, 35, 39, 40 numaralı nice sınıflarında adına tescili amacıyla 2017/56668 başvuru numarasıyla başvuruda bulunduğunu, marka yayına davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itirazın Marka Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, ancak YİDK tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri gereğince itirazın kısmen kabulü ile "Sınıf 4: Elektrik enerjisi, Sınıf 7: Alternatörler, jeneratörler, elektrik jeneratörleri, güneş enerjisi ile çalışan jeneratörler.

Sınıf 40: Enerji üretimi hizmetleri, jeneratörleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri." mal ve hizmetlerinin başvurudan çıkartılmasına karar verildiğini, ancak bu kararın doğru olmadığını, dava konusu edilen “...” markasının soyut ayırt ediciliği haiz olduğunu, çıkartılan emtia açısından da somut ayırt edici niteliğinin bulunduğunu, müvekkilinin iletişim sektöründe faaliyet gösterdiğini ve “cell” ibaresinin müvekkili ile özdeşleştiğini, "cell" ibareli seri markalarının bulunduğunu,

dava konusu edilen markanın da bu seri markaların bir devamı olduğunu ileri sürerek 29.05.2018 tarihli ve 2018-M-4320 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu markanın “enerji” ve “cell” kelimelerinin birleşiminden oluştuğunu, bu ibarelerin birleşiminin marka vasfını haiz olmayan ve ayırt edici niteliği bulunmayan bir işaret hâline geldiğini, tanımlayıcı bir ibare olduğunu, böyle bir ibarenin tek bir firmanın tekeline verilerek marka olarak kullanılmasının marka hukukuna aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun "..." şeklinde ön plana çıktığı, başvuru kapsamından çıkartılan "Sınıf 4: Elektrik enerjisi, Sınıf 7: Alternatörler, jeneratörler, elektrik jeneratörleri, güneş enerjisi ile çalışan jeneratörler.

Sınıf 40: Enerji üretimi hizmetleri, jeneratörleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri." açısından bakıldığında başvuru ibaresinin tüketici nazarında "enerji pili bataryası" anlamını taşıdığı, marka açısından ise somut ve soyut ayırt ediciliği bulunmadığından başvurunun 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki engele takılmasının doğru görüldüğü,

diğer açıdan "enerji pili bataryası" anlamına gelen başvuru ibaresinin kapsamından çıkartılan yukarıdaki emtialar açısından bakıldığında da aynı düzenlemenin (c) bendi karşısında başvuru ibaresinin çıkarılan emtialarda "enerji sağlama, enerji kaynağı olma, enerjinin kendisi olma" özelliği nedeniyle bu mal ve hizmetleri doğrudan çağrıştırdığı, işlevsel ve fiziksel özellikleri açısından tanımlayıcı olduğu, doğrudan bağlantısı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu ... ibaresinin soyut ve somut ayırt ediciliğe haiz olduğunu, marka olma kabiliyetinin bulunduğunu, tanımlayıcı ve tasvir edici olmadığını, Kurum kararının doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "..." ibareli marka başvurusunun anlamının "Enerji pili, bataryası" olması nedeni ile kapsamından çıkartılan "Sınıf 4: Elektrik enerjisi, Sınıf 7: Alternatörler, jeneratörler, elektrik jeneratörleri, güneş enerjisi ile çalışan jeneratörler.

Sınıf 40: Enerji üretimi hizmetleri, jeneratörleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri." açısından 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki engel ile karşılaşmasının doğru olduğu, diğer taraftan aynı düzenlemenin (c) bendi uyarınca başvuru konusu ibarenin özelliği nedeniyle kapsamından çıkarılan mal ve hizmetleri doğrudan çağrıştırdığı, işlevsel ve fiziksel özellikleri açısından tanımlayıcı olduğu, doğrudan bağlantısı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu ... ibaresinin, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca başvurudan çıkarılan "Sınıf 4: Elektrik enerjisi, Sınıf 7: Alternatörler, jeneratörler, elektrik jeneratörleri, güneş enerjisi ile çalışan jeneratörler. Sınıf 40: Enerji üretimi hizmetleri, jeneratörleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri." mal ve hizmetleri bakımından mutlak tescil engellerine takılıp takılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,