Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7257 K.2022/8568

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.04.2021 tarih ve 2021/13 E. -2021/185 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Papatya" isimli tangonun söz yazarı ve bestecisi olan ...' ün mirasçısı olduğunu, davalı ...'ın şefliğini yaptığı BAND-O-NEON grubunun ORQUESTA TİPİCA TANGO adlı CD'sinde “papatya” adlı tangonun izin alınmadan kullanıldığını, söz konusu CD'nin 1999 yılında Viyana'da faaliyet gösteren W.A.R.

Records şirketince yayınladığını, davalı ... firmasınca CD'sinin Türkiye'de de piyasaya sürüldüğünü, ayrıca davalının müvekkilinden izin almadan yurt içi ve yurt dışı konserlerinde papatya isimli tangoyu icra ettiğini, konserlerinde eserin orjinalliğini bozup, izinsiz işleyerek müvekkilinin haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek,

dağıtım faaliyetinin sürmesi nedeniyle tecavüzün menine ve mevcut CD'lerin toplatılarak imhasına, davalının CD satışı nedeniyle elde ettiği kazancın dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline, ıslahla FSEK'nın 68 maddesi uyarınca üç kat tazminat talebine karşılık 13.500,00 TL'nin ve FSEK'nın 70. maddesi uyarınca ihlal edilen manevi haklar için 10.000.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yönetici ve şefi olduğu Bant O Neon Orkestrası'nca çalınmak suretiyle 1999 yılında Viyana'da faaliyet gösteren W.A.R. Records şirketi ile anlaşarak Avusturya yasalarına uygun işlemlerle ORQUESTA TİPİCA TANGO adlı CD'nin yayınlandığını, 2000 yılında W.A.R.

Records ile anlaşan Universal Müzik firmasının aynı CD'yi içinde Papatya tangosu olmadan Türkiye'de yasaların öngördüğü koşullara uygun olarak bandrol ve barkotlu şekilde ürettiğini, Papatya Tangosunun yer almayacağı CD için müvekkilinin muvafakat verdiğini, davacının dayandığı ve içinde Papatya Tangosunun olduğu albümün müvekkili ile ilgisi olmayıp korsan CD olduğunu, nerede, kim tarafından basıldığının müvekkilince bilinmediğini, Kültür Bakanlığı Telif Hakları Müdürlüğü'nün yazılarından bandrol usulsüzlüğü yapan kişiler hakkında ceza soruşturması bulunduğu da nazara alındığında müvekkilinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini savunarak,

davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacı ... tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile FSEK m.68 uyarınca mali hak ihlaline yönelik olarak 4.500,00 TL rayiç bedelin takdiren üç katı olan 13.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizini aşmayacak şekilde reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine, doğan sözleşmesel ilişki nedeniyle ref talebinin reddine, davalı Universal Müzik hakkında açılan davanın vaki feragat nedeniyle reddine, masrafı davalıdan alınmak üzere kesinleşen hüküm özetinin yurt çapında yayın yapan üç gazeteden birinde bir defaya mahsus ilanına karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şahıs vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 11.10.2016 tarihli kararda reddedilen ref talebine ilişkin olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş, bozmaya da konu edilmemiş olmakla bu husus davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Ancak bu durum gözetilmeden mahkemece 13.04.2021 tarihli karar ile reddedilen ref talebine ilişkin olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş olup hükmün bozulması gerekmiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.