Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7370 K.2021/5957

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.03.2018 tarih ve 2017/588 E- 2018/269 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.06.2021 tarih ve 2018/1902 E- 2021/945 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, toplam 9.755,55 USD karşılığı 35.103,40 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 09.06.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 9.706.29 USD yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği, hükmolunan yabancı paranın dava tarihindeki döviz efektif satış kuru üzerinden tekabül ettiği 34.380.00 TL alacak miktarının temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.