Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7559 K.2023/2399

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "..." markasını 23.01.2015 tarihinde tescil ettirdiğini, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'ndan (6769 Sayılı Kanun) kaynaklanan hakkı bulunduğunu, davalıların ise "Kuşlar" ibaresini tescil ettirdiğini ve kullandığını, bu ibarenin davacıya ait tescilli marka olan "..." ibaresi yönünden marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, davalının "Kuşlar" markalı ürünlerinin davacıya ait ürünler zannedilerek satın alındığını, davacı şirketin bu nedenle zarar gördüğünü ileri sürerek davalı adına tescilli 2015/38189 numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında fonetik ve görsel olarak bir bütün halinde yapılan değerlendirilme sonucunda hem görsel olarak hem de telaffuz edildiğinde birbirinin aynı veya devamı olduğu intibasını uyandırdığı, taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci bendinin b fıkrası ve 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci bendi anlamında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu tescilli markanın 16 yılı aşkın bir süredir davalı şirket tarafından kullanıldığını, buna ilişkin belgelerin dosyaya daha önce sunulduğunu, bu belgelerden anlaşılacağı üzere davalı şirket tarafından "KUŞLAR" ibareli markanın 06.11.1989 tarihinde tescil edildiğini, bu belgenin tercüme edilerek noterce tasdiklendiğini, belge asıllarının da dosyaya sunulduğunu, sunulan belgeler ışığında yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli marka ile davalı adına tescil edilen marka arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu hususunun usul ve yasaya uygun görülen bilirkişi raporu ile belirlendiği, mahkemece davanın kabulü ile davalı adına tescil edilmiş olan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı aleyhinde davacının sahibi olduğu dava konusu "..." markasının hükümsüzlüğü talebi ile dava açıldığını, bu dava sonucunun eldeki davayı etkileyeceğinden bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dahili davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,