Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7571 K.2022/8256

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.09.2018 tarih ve 2016/143 E. - 2018/442 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında canlı büyükbaş hayvan satım sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre en fazla 12 aylık, 200- 300 kg arasında hayvan alınacağının belirtilmesine rağmen davalının teslim ettiği hayvanların daha ağır olduklarını, hayvanların gelişimini tamamlamış olması nedeni ile davacının kar elde etme amacının ortadan kalktığını belirterek, hayvanlar için yapılan nakliye, beslenme masraflarının ve ahırın boş kalması nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden 150 adet büyükbaş hayvan satın aldığını, hayvanların tartımı yapılarak davacıya teslim edildiğini, hayvanların iade alındığını, hayvanların davacıda kaldığı süre içerisinde davacının talep ettiği kadar masraf yapılamayacağını, davacının hayvancılık işi yapan şirket olduğu için ahırı müvekkiline özel kurmadığını, bu nedenle mahrum kalınan kar talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının yapabileceği maksimum besi masrafının 11.366,40 TL olduğu, davacının davada talep ettiği 6.720,00 TL yem bedelinin halin icabına ve piyasa rayiçlerine uygun olduğu, ahırın boş kalması iddiasına ilişkin olarak, davacının bu kalem adı alltında menfi zarar olarak talep edebileceği tutarın ahırı 26 günlük süre ile başka bir işte kullanamamış olması nedeniyle uğradığı bedelden ibaret olacağı, bu da ahırın 26 günlük kullanım bedeli 1.733 TL olduğu gerekçesiyle 10.223,33 TL yönünden davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen alım satım sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat talebinin tahsiline ilişkindir.

1-Davacı, bozmadan önce 28.06.2013 tarihli dilekçesi ve 14.02.2014 tarihli dilekçesi ile aynı alacağa ilişkin ıslah yapmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 176 ve ardından gelen maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun’un 176. maddesinde, taraflardan her birinin yapmış olduğu usul işlemlerinin kısmen veya tamamen ıslah edebileceği ve aynı davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği düzenlenmiştir.

Aynı dava da ikinci kez ıslah yoluna başvurulması halinde bu yöndeki talebin reddi gerekir.

Somut olayda ilk bilirkişi raporu sonrasında davacı vekili 28.06.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davaya konu alacak miktarını artırarak davayı ıslah etmiş, sonradan tanzim edilen ikinci bilirkişi raporuna istinaden de 14.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile tekrar alacak miktarını artırmak suretiyle davayı ıslah etmiş olup, ikinci kez gerçekleştirilen ıslah işleminde bulunup bulunulmayacağı değerlendirilmeksizin karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.