Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7751 K.2022/4662

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.01.2020 gün ve 2019/138 - 2020/38 sayılı kararı reddeden-bozan Daire'nin 22.06.2021 gün ve 2020/5912 - 2021/5297 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait "dyg şekil" markasını, davalı tarafın, davacı şirketten izin almaksızın kullandığını, bu hususun davalı şirketin Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/228 Esas sayılı dava dosyası kapsamındaki dava dilekçesi kapsamı ile de sabit olduğunu, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı şirketin davacının "dyg" markasına tecavüzünün men'ini, şimdilik 20.000.-TL maddi tazminat ile 100.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuşur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.