Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7771 K.2022/8212

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.06.2021 tarih ve 2016/580 E. - 2021/666 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait iş yerinde satış müdürü olarak çalıştığını, 15.01.2013 tarihinde, davalı ile satış şefinin kendilerine iş kurduklarından bahisle iş yerinden ayrıldıklarını, davalı ile satış şefinin EMT Yedek Parça San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti.'ne ait tüm hisseleri iş sözleşmesinin feshedildiği tarihten on iki gün önce devir aldıklarını, müvekkilinin bayilerinin davalı ile dava dışı satış şefinin EMT Şirketinden aynı ve benzer ürünleri alabileceklerini, fiyatların daha düşük olacağını kendilerine söylediklerini bildirdiklerini, davacı ve dava dışı satış şefi ile müvekkili arasında imzalanan iş sözleşmesinin 10. maddesinde rekabet yasağının düzenlendiğini, davalının rekabet yasağına aykırı davrandığını ve haksız rekabet ettiğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 35.000.- TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı satış şefinin davacı şirkette çalışmadan önce aynı iş kolunda yer alan şirketlerde çalıştığını, davacı şirketin müşteri pörtföyünü kendilerinin oluşturduğunu, davacının iddia ettiği tarihte adı geçen dava dışı şirkette ortak olmadığını, müvekkilinin iş akti sona erdikten sonra 15.02.2013 tarihinde yapılan ve 22.02.2013 tarihinde tescil ve ilan edilen esas sözleşme ile adı geçen dava dışı şirkette bu işi yapmaya başladığını, diğer hususların da gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davalının iş sözleşmesinin feshi tarihi ile, dava dışı şirkete ortak olduğu tarihler gözetildiğinde TBK. 420. maddesine aykırı olarak taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde ceza koşulunun işçi aleyhine düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.