Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7855 K.2022/8324

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 12.01.2016 gün ve 2014/780-2016/122 sayılı karara yönelik davacının temyiz istemini, yerel mahkeme kararının kesin olduğu gerekçesi ile reddeden Daire'nin 07.06.2021 gün ve 2021/3770-2021/4815 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından maddi hata düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve maddi hata düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 06.05.2010 tarihinde konut kredi kullandığını, kredi kullanımı sırasında haksız olarak 2.000,00 TL dosya masrafı tahsil edildiğini, 25.11.2010 tarihinde yapılandırılan krediden yapılandırma komisyonu alındığını, yapılan kesintilerin haksız şart niteliğinde olduğunu ileri sürerek müvekkilinden haksız olarak tahsil edilen şimdilik 3.001,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı tarafından mahkemenin 2014/780 - 2014/713 - 2014/712- 2014/779 - 2014/715 esas sayılı dosyaları ile açılan davalarda da dava konusu kredinin dayanağı olan aynı taşınmaz üzerinde bulunan farklı bağımsız bölümler için kredi kullanılmış olması ve davacı vekilinin de duruşma sırasındaki kredilere konu olan taşınmazların bulunduğu binanın bir bütün halinde huzurevi olarak işletildiğini beyan etmiş olması karşısında davacının 6502 S.K. 3/k maddesi gereğince tüketici sıfatını taşımadığı, dava konusu hukuki ilişkinin 6502 S. Kanunun 3/L maddesi gereğince tüketici işlemi olarak değerlendirilemeyeceği ve davaya bakma görevinin de ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, dava değerinin 3.001,00 TL olduğu, 2016 yılı için kesinlik sınırının 2.190,00 TL olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine Dairemizin 07.06.2021 tarih, 2021/3770 Esas–2021/4815 Karar sayılı ilamı ile karar verilmiştir.

Bu kez davacı vekili tarafından Dairemiz ilamına yönelik olarak maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

1-Dairemizin 07.06.2021 gün ve 2021/3770 Esas- 2021/4815 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş ise de, Dairemizce, temyiz kesinlik sınırı konusunda maddi hata yapılmış bulunduğundan, davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin anılan kararının kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelemesine geçilmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde: Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.