Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7974 K.2023/497

Taraflar arasındaki yöneticinin sorumluluğu davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı bankanın... Şubesi'nin teklifi, Ticari Krediler Genel Müdürlüğünün olumlu görüşü ve yönetim kurulunun onayıyla Eskaya İnşaat San. Tic.

A.Ş.'ye muhtelif tarihlerde kredi kullandırıldığını, ancak kredilerin tahsil edilemediğini, davanın açıldığı tarih itibariyle bankanın adı geçen firmadan yüklü miktarda alacağı bulunduğunu, kredilerin teklif ve tahsisi aşamasında görev alan davalıların adı geçen firma hakkındaki olumsuz istihbarat raporlarına rağmen kredi kullandırdıklarını, ayrıca yeterli teminat almayarak risk teminat dengesinde bozulmaya yol açtıklarını,

oluşan banka zararından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla 226.110,07 TL'nin 20.01.1998 tarihinden itibaren bankaca aynı tür kredilere uygulanan değişen temerrüt faizi oranı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ..., ... ve ... vekilli cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkillerince kredi tahsis işlemi yapılırken gerekli özenin gösterildiğini, alınan teminatların yeterli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin sanayi kredileri müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, kredilerin tahsisi hususunda bildirdiği görüşün bağlayıcı olmayıp kredinin kullandırılmasına ilişkin kararın yönetim kuruluna ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını ve müvekkilinin genel kurul kararıyla ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

5.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.07.2004 tarihli kararı ile uyuşmazlığın bankacılık işlemlerinden kaynaklandığı, 4689 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi gereğince belirtilen nitelikteki uyuşmazlıklara bakma görevinin aynı yer 1. veya 2. Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dosyanın görevli ve yetkili Ankara 1. veya 2. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,

anılan karar üzerine dosyanın gönderildiği Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 28.04.2005 tarihli kararıyla karşı görevsizlik kararı verilerek karar kesinleştiğinde dosyanın merci tayini için ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 22.05.2006 tarih ve 2005/12565 E., 2006/5911 K. sayılı kararı ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, dosya bunun üzerine görevli ve yetkili Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kredi talebi üzerine düzenlenen istihbarat raporunda kredi kullanan şirketin kredi talebinin reddi gerektiği veya kredibilitesinin olmadığı yönünde tespit olmadığı, kredi teminatına yönelik tavsiye edilen orana uyulmamışsa da, bu raporların ihtiyatlı hazırlandığı, her müşterinin durumuna göre banka görevlilerinin teminatın miktarına yönelik insiyatif almalarının işin doğası gereği olduğu, maddi teminatların yanında şahsi teminatların da alındığı,

davacı bankanın kredi borçlusu ve kefillerle yaptığı protokollere göre takip hesabına aktarılan toplam 212.719,76 TL'ye karşılık toplam 329.936,27 TL tahsilat yaparak alacağı tasfiye ettiği, yapılan protokoller sebebi ile bankanın icra takiplerini yürütmediği, bu sebeple zararın miktarının belli olmadığı, davalılarca yapılan işlemlerde bankacılık mevzuatına ve usule aykırılık yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama sürecinde alınan tüm bilirkişi raporlarında, davalıların kredi kullandırılan firma hakkındaki olumsuz istihbarat raporlarına rağmen üstelik de yeterli teminat almaksızın kredi tahsis ettiklerinin belirtildiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davalıların eylemleri banka kaynaklarının donuklaşmasına neden olsa da neticeten yapılan protokollerle alacağın tasfiye edildiği,

bu nedenle davalıların sorumluluğunun bulunmadığı sonucuna ulaşıldığını, ancak müvekkili bankanın alacağına yaklaşık 20 yıl sonra üstelik de alacağından indirim yaparak kavuşabildiğini, bu durumun, bankanın davalıların kusuruyla zarara uğradığı gerçeğini değiştirmediğini, Mahkemece, bilirkişi raporuna bu yönde yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, davalılar hakkında açılan ceza davası her ne kadar ceza zamanaşımının dolduğundan bahisle düşürülmüş ise de, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporlarıyla davalıların eylemleri nedeniyle bankanın zarara uğradığının belirlendiğini,

ceza mahkemesince davalıların eylemlerinin basit zimmet olarak nitelendirildiğini, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı bankanın yönetim kurulu üyeleri ve çalışanları olup davaya konu kredilerin teklifi ve tahsisi sürecinde görev alan davalıların, kredilerin kullandırılması aşamasında gerekli özeni gösterip göstermediği, davalıların eylemleri sebebiyle bankanın zarara uğrayıp uğramadığı ve varsa oluşan banka zararından davalıların sorumlu tutulup tutulamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 336 ncı maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 ve 528 inci maddeleri, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,