Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8062 K.2023/2094

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili, duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 04.04.2023 günü hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, müvekkilinin davalıdan 15.000,00 TL borç aldığını, karşılığında kardeşine güvenerek bir takım senetleri imzaladığını, daha sonra bu parayı ödediğini, ancak davalının senetleri imha ettiğini söyleyerek iade etmediğini, bir süre sonra icra takibine konu ettiğini ileri sürerek Rize 1. İcra Müdürlüğünün 2009/7673 E. sayılı dosyasına konu iki adet bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitini, davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, müvekkilinin davalıdan 15.000,00 TL borç aldığını, karşılığında kardeşine güvenerek bir takım senetleri imzaladığını, daha sonra bu parayı ödediğini, ancak davalının senetleri imha ettiğini söyleyerek iade etmediğini, bir süre sonra icra takibine konu ettiğini ileri sürerek Rize 1. İcra Müdürlüğünün 2009/7744 E. sayılı dosyasına konu üç adet bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitini, davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müteahhitle yaptığı sözleşme gereği sahip olduğu 3 daire ve 2 dükkanı müvekkiline satabileceğini söylediğini, müvekkili ile davacının 555.000,00 TL'ye anlaştıklarını, bedeli ödenmiş ise de tapuda devrin yapılmadığını, asıl ve birleşen davaya konu bonoların da dairelerin satımında bir sorun olması halinde bedelin geri ödenmesi için tanzim edildiğini savunarak davanın reddini, davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 29.03.2011 tarih, 2009/459 E. ve 2011/58 K. sayılı kararı ile davalının hile ile bonoları davacıya imzalattırdığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 12.03.2013 tarih, 2011/9775 E. ve 2012/3868 K. sayılı kararıyla davalı hakkında dava konusu bonolar yönünden dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik iddiasıyla açılan ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza davasında davalının mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleştiği, ceza mahkemesinin maddi fiilin sübutuna ilişkin kararının hukuk hakimini de bağlayacağı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile icra dosyasına dayanak teşkil eden bonolardan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacağın %20 oranındaki 32.250,00 TL kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine; birleşen davanın kabulü ile icra dosyasına dayanak teşkil eden bonolardan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacağın %20 oranındaki 78.830,00 TL kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü ile birlikte icra takiplerinin de iptaline karar verilmesi gerektiğini, ayrıca icra takiplerinin 2009 yılında başlatıldığı, yasal düzenleme gereği asıl alacağın %40 kadar kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bu yönüyle bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bonoların davacı tarafından düzenlendiğini, hilenin söz konusu olmadığını, davacının tanık beyanlarıyla iddialarını ispat edilemeyeceği, kötü niyetle takip başlatılmadığından tazminata hükmedilemeyecğini, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduklarını, sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, menfi tespit istemine konu bonolar nedeniyle davacının borçlu olup olmadığı, bonoların imzalanmasında davacının hile ile iradesinin yanıltılıp yanıltılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin beşinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme 1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı vekili haksız ve kötü niyetli icra takipleri için kötü niyet tazminatı talep etmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrasında asıl alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedileceği belirtilmiş, bu maddedeki %40 ibaresi 02.07.2012 tarihli yasal değişiklik ile %20 olarak belirlenmiştir. İşbu değişiklik 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Ancak bu tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilecektir.

Somut olayda, Rize İcra Müdürlüğünün 2009/7673 E. sayılı icra takibi 02.11.2009 tarihinde, 2009/7774 E. sayılı icra takibi 04.11.2009 tarihinde başlatılmış olup, bu durumda mahkemece 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca takip tarihi de gözetildiğinde %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun’un 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının (1) numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "% 20 oranındaki 32.250,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "%40 oranındaki 64.500,00 TL" ibaresinin yazılması; mahkeme kararının (2) numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "%20 oranındaki 78.830,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "%40 oranındaki 157.660,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde asıl ve birleşen davada davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,