Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8166 K.2022/9369

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28.05.2021 tarih ve 2016/1072 E. - 2021/652 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... ile davalı banka arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, diğer müvekkili ...'in ise bu sözleşme uyarınca verilen ek kredi kartının hamili olduğunu, 08.06.2008 tarihinde davalı banka çalışanının müvekkili ...'i arayıp, internet üzerinden müvekkilinin ek kredi kartı ile harcama yapıldığını bildirdiğini, ancak müvekkilinin internet bankacılığını kullanmadığı gibi, internetten alışveriş yapma alışkanlığının da bulunmadığını, söz konusu internet harcamalarına bakıldığında, davalı bankanın gerekli özeni göstermemesi nedeniyle müvekkilerinin zararının arttığını belirterek, müvekkillerinin toplam 9.590,29 TL için davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın ek kartı ile yapılan toplam 8.417,98 TL'lik harcamalara itiraz etmesi üzerine yapılan inceleme sonunda, bu kart ile şifresiz yapılan işlemlerin bedellerinin davacı tarafın kartına iade edildiğini, şifre kullanılarak yapılan toplam 7.840,95 TL'lik işleme yönelik itirazın ise olumsuz sonuçlandığını, bu nedenle dava konusu edilebilecek tutarın 7.840,95 TL olduğunu, davacı tarafın itirazının olumsuz sonuçlandığı harcamaların tamamının, sadece davacı tarafta bulunması ve davacı tarafça özenle saklanması gereken kart numarası, kartın son kullanma tarihi, kartın arkasında yazılı olan güvenlik numarası ve kart şifresi ile yapıldığını, müvekkili bankanın ihmalinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı bankanın 3D şifreli işlem yapılan tutarlarla ilgili olarak davacıya ait cep telefonu numarasına SMS şifreleri gönderilmediğinden davalı bankanın kusurlu bulunduğu, tacir konumunda olan davalı bankanın basiretli davranmak zorunda olduğu gibi konumu itibariyle hafif kusurdan dahi sorumlu olduğu, davacıların kart bilgilerini koruyamadığı yahut bu konudaki özen yükümlülüğünü ihlal ettiğine dair dosyada maddi bir delil bulunmadığından kusursuz sayıldığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ceza mahkemesince dava dışı kişinin dava konusu karttan işlem yaptığının tespit edilerek cezalandırılmış olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.