Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8174 K.2022/4948

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.05.2018 gün ve 2014/269 - 2018/195 sayılı kararı bozan Daire'nin 27.04.2021 gün ve 2020/4012 - 2021/4162 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davalı şirkete fatura karşılığında mal sattığını, satmış olduğu malın bedelinin bir kısmını tahsil ettiğini ancak bakiye alacağı kaldığını, tüm çabalarına rağmen bakiye alacağın ödenmediğini, Sincan 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/2710 Esas sayılı dosyası ile davalı şirket aleyhine icra takibi başlattıklarını, borçlu şirketin 27.10.2004 tarihinde borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu, borcu sürüncemede bırakmaya yönelik olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.