Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8350 K.2023/2543

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından üç adet şişe tasarımını tescil ettirerek koruma altına alındığını, müvekkilinin tasarımının kamuya sunulmasından 20 ay sonra davalı tarafından 2017/01296 tescil numarası ile 10 adet şişe tasarımının tescili için başvuruda bulunduğunu ve 2 no.lu tasarım hariç başvurusunun kabul edildiğini, davalının 8 numaralı tasarımının müvekkilinin 2015/04341 tescil numaralı tasarımın 1 numaralı tasarımı ile aynı olduğunu ve herhangi yeniliğe ve ayırt ediciliğe sahip olmadığını buna rağmen 8 numaralı tasarıma yönelik müvekkilinin itirazlarının YİDK nezdinde reddedildiğini ileri sürerek Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) YİDK kararının iptaline ve davalının 2017/01296-8 numaralı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu müvekkili tasarımın tescil müracaatına konu edildiği tarihte yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, dava konusu tasarım için tasarımcının seçenek özgürlüğünün geniş olduğu, davalıya ait 2017/01296 no.lu çoklu tescilin dahi kendi içinde seçenek özgürlüğünün genişliğini gösterir nitelikte olduğu, dava konusu tasarımda yer alan desenlerin minör detaylar halinde olduğu,

tasarımcının, çalışmasını yaparken istediği deseni istediği şekilde seçmekte serbest olduğunu, bu seçim nedeniyle, bütün yönleriyle benzer olan fakat sadece desen farkı bulunan tasarımların kural olarak benzer olduğunun kabul edilmesi gerektiği, desenin kural olarak tek başına bir tasarıma yenilik özelliğini veremeyeceği ancak tasarımın diğer özellikleriyle birlikte tasarımın yeniliğine katkıda bulunduğu ve bundan dolayı tasarımın korunan bir unsuru olduğu, somut olayda desen farkının “küçük ayrıntıdaki farklılık” olarak nitelendirildiği,

benzerlikler dikkate alındığında farklılıkların küçük ayrıntı seviyesinde kaldığı ve tespit ettiğimiz bilgilenmiş kullanıcı gözünde tasarımların ayırt edicilik göstermediğini, dava konusu 2017/01296 sayılı ve (8) sıra numaralı tasarımın ret gerekçesi davacı 2015/04341 sayılı ve (1) sıra numaralı tasarım karşısında yeni olmadığı; ayırt edici nitelik koşulunu sağlamadığı, YİDK kararının yerinde olmadığı,

2017/01296-8 sıra no.lu tescilin hükümsüzlük ve terkin koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2017/T-950 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescil edilen 2017/01296-8 sıra no.lu tescilin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetim ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, eksik inceleme ve hatalı kanaatler ile oluşturulduğunu, tasarımcının seçenek özgürlüğünden bahsedilmiş olmasına karşılık, müvekkilinin “şişe” tasarımı açısından teknik zorunluluk kapsamında tasarımını geliştirilip geliştirilmediği hususunun detaylı bir şekilde irdelenmediğini, müvekkili firma tasarımında yer alan desen unsurunun da yenilik ve ayırt edicilik incelemesinde dikkate alınmadığının, müvekkilinin tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir

2.Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru konusu tasarımın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ve 57 nci maddeleri anlamında yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/01296-8 sıra numaralı tasarımdaki desenlerin detay niteliğinde olduğu, diğer bütün özelliklerinin benzer olması karşısında, desen farklılığının dava konusu tasarıma yenilik özelliği vermeyeceği, sonuçta dava konusu tasarımın, ret gerekçesi olan davacı adına tescilli 2015/04341-1 sıra numaralı tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Gürok Turizm A.Ş. vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, müvekkili firmanın bahse konu şişenin kullanılacağı alan açısından tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığının detaylı bir şekilde irdelenmediğini, müvekkili tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuru konusu tasarımın 6769 sayılı Kanun 56 ve 57 nci maddeleri anlamında yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,