Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8408 K.2023/2458

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün men'i, ref'i ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "MASKO" ve "MASKO MOBİLYA KENTİ" markaları ile 1984 yılından bu yana ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, müvekkilinin "MASKO" ibaresini tanınmış hale getirdiğini, ticaret unvanının da aynı ibarelerden oluştuğunu, davalı yanın 2015/25622 kod numaralı "MASKOFİS" markasının müvekkiline ait markalar ile benzemekte olduğu gibi aynı mal ve hizmet gruplarında tescil ettirdiğini, davalı yanın "MASKOFİS" şeklinde markasını tescil ettirmiş olmasına karşın "MASKO BÜRO MOBİLYALARI" şeklinde müvekkili ile iltibasa sebebiyet verecek kullanımlar gerçekleştirdiğini,

bu kullanımların kendilerine gönderilen ihtarnamede yer aldığını, karşı yanın kullanımlarının müvekkilinin markalarına tecavüz ve müvekkili ile haksız rekabet teşkil eder mahiyette olduğunu ileri sürerek davalıya ait olduğunu iddia ettiği 2015/25622 no ile tescilli "MASKOFİS" markasının hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, haksız rekabetin men'ini, davalı tarafa ait "MASKOFİS" ibaresini içeren her türlü ticari evrak ile diğer tanıtma vasıtalarında bulunan "MASKOFİS" ibaresinin silinmesini, aksi halde imhasını, müvekkilinin tescilli "MASKO" ve "MASKO MOBİLYA KENTİ" markalarına tecavüzün önlenmesini ve ayrıca 2.000,00 TL maddi,

5.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davada arabuluculuk dava şartının sağlanmadığını, yetki itirazları bulunduğunu, davacı tarafa ait "MASKO" ve "MASKO MOBİLYA KENTİ" markasına kendi firmaları tarafından "MASKOFİS" şeklinde tescilli markayla tecavüz iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının markası ile firmalarının kullandığı markaların birbirlerinden tamamen bağımsız ve ayrı ayrı hukuksal korumaya sahip markalar olduğunu, başlatılan ceza soruşturmasının takipsizlikle sonuçlandığını, davacı tarafından kendilerine yöneltilen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, üretici değil çeşitli firmaların perakende satış işini yapan bir şirket olduklarını, ticaret unvanlarının da aynı ibareden oluştuğunu, markaları ayrıştıracak gerekli farklılıkların mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın tazminat istemlerine ilişkin kısmının tefrik edildiği, hükümsüzlüğü talep edilen markanın dava dışı ... adına kayıtlı olduğu, davalının, davacı adına tescilli "MASKO" esas unsurlu marka ile iltibas oluşturacak şekilde "MASKOFİS BÜRO MOBİLYALARI", "MASKO BÜRO MOBİLYALARI" şeklinde aynı emtia sınıflarında kullanımda bulunduğu,

bu durumun davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davacının tazminata dair talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 2015/25622 tescil nolu markanın hükümsüzlüğü istemi yönünden davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle usulden reddine, sair talepler yönünden davacının davasının kabulüne, davalının davacı adına tescilli "MASKO" esas unsurlu markadan doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabetinin tespitine, men'ine ve önlenmesine,

davalı tarafa ait davacı adına tescilli "MASKO" veya buna benzer "MASKOFİS" ibaresini içeren her türlü ticaret evrakı ile diğer tanıtım vasıtalarından bu ibarelerin silinmesine mümkün değilse el konularak imhasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının markası ile kendi firmalarının kullandığı markaların birbirlerinden tamamen bağımsız ve ayrı ayrı hukuksal korumaya sahip markalar olduğunu, markanın tescil sürecinde markanın ilana çıkartıldığını ve davacının ise itiraz sürecinde sessiz kalarak kendi markalarına tecavüz durumunun söz konusu olmadığını zımnen kabul ettiğini, ''BLK MASKOFİS'' markası ile davacının "MASKO" ve "MASKO MOBİLYA KENTİ" markalarının anımsatacak mahiyette küçük büyük ya da karakteri kullanmak suretiyle haksız rekabet oluşturulmadığını,

davalının üretim yapan bir işletme olmayıp sadece büro mobilyası satış işi ile iştigal ettiğini, bu nedenle firmalarının ürettiği ürünler ile davacı tarafın ürettiği ürünlerin birbiri ile karıştırılması ihtimali diye bir durum olamayacağını, masko ibaresini sadece bir ticari unvan olarak kullandıklarını, şirket yetkilisine ait markanın kullanılmasına marka sahibinin icazetinin bulunduğunu, bir marka olarak kullanım olmadığını, tanıtıcı herhangi bir broşür vs. kullanmadıklarını,

internet sitesi olan http://www.maskofis.com internet adresinin içeriğinin de bilirkişiler tarafından incelenmesi ile davacı tarafın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet iddialarının yersiz olduğunun anlaşılacağını, "BLK MASKOFİS" ile "MASKO" ibarelerinin birbiri ile karıştırılmasının neredeyse imkansız olduğunu, marka logosunda yerel olarak BALIKESİR ilini vurgulamak üzere BLK ibaresinin öne çıkartıldığının açıkça görüldüğünü beyan ederek, yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davacının markasına tecavüz söz konusu olmadığından tecavüzün önlemesi isteminin reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2015/25622 tescil nolu "blk MASKOFİS" ibareli markanın, 35. sınıfta 30/07/2016 tarihinden 10 yıl müddetle dava dışı ... adına tescilli olduğu, davacı adına kayıtlı "MASKO" esas unsurlu markaların ise aynı ve benzer sınıflarda tescilli olduğu, her iki markada da esas unsurun ''MASKO'' ibaresi olduğu, markaların görsel ve işitsel anlamda birbirine benzediği, davalının kullanmış olduğu ''blk'' ibaresinin markaya bir ayırtedicilik kazandırmadığı, bu durumun ortalama tüketici nezdinde de iltibas tehlikesini doğurduğu, mahkemece davanın kabulüne yönelik kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki tekrar etmiş ve ek bilirkişi raporu alınarak davanın reddine karar verilmesi için kararın bozularak kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka hakkına tecavüzün men'i ve ref'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 29 uncu ve 155 inci maddesi

3. Değerlendirme ve Sonuç 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,