Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8757 K.2022/8759

Taraflar arasındaki davadan dolayı Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.02.2016 gün ve 2014/502 E. - 2016/149 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HUMK'un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 02.02.2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir.

Davacı taraf, toplam 8.053,58 TL üzerinden başlatmış olduğu icra takibine davalının yapmış olduğu itirazın iptalini talep etmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin 7.930,79 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Dolayısıyla reddedilen tutarın kararın verildiği tarih itibariyle temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, HUMK 432/4 madde ve fıkrası ile 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyizi kabil olmayan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.