Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8766 K.2021/7073

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2021 tarih ve 2017/74 E. - 2018/468 K. sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve ilgili vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin olup, dosyanın incelenmesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın davacı vekili ve davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18/12/2019 tarih 2019/1374 E. – 2019/8288 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, mahkemenin kararı 05/03/2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu kez tasfiye memuru tarafından kendisine takdir edilen ücretinin yükseltilmesi ve avukat adına aylık ücret ödemesi konusunda karar verilmesinin 20/04/2021 tarihinde talep edilmesi üzerine mahkemece 01/07/2021 tarihinde talebin kısmen kabulüne dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosyada verilen asıl kararın Yargıtay denetiminden geçtiği, ek kararın istinafının kabil olmadığı gerekçesi ile dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş, bu kez yerel mahkemece dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20/07/2016 tarihinde göreve başlamış olup, İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır. 6100 sayılı HMK Geçici 3/2.inci maddesinde.

Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ile 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme nedeniyle, bir dosyada 20/07/2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HUMK hükümlerine göre doğrudan temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce verilip Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra 05/03/2020 tarihinde kesinleşen bir karar olduğu dikkate alındığında, tasfiye memurunun ücretinin artırılmasına ilişkin talebi üzerine verilen ek kararın HMK’nın Geçici 3/2'inci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, başka bir ifadeyle bu durumun 01/07/2021 tarihinde verilen ek kararın 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakta olup, mahkemece verilen ek kararın kanun yolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

Belirtilen sebeplerle, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurulacak kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesi doğru görülmemiş, anılan kararın bozularak kaldırılmasına ve dosyanın, istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.