Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/9196 K.2022/1109

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2020/232 E. - 2021/80 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.09.2021 tarih ve 2021/1166 E. - 2021/1454 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, toplam 18.929,60 USD'nin dava tarihindeki efektif satış kuru karşılığı 43.105,60 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 08.09.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek toplam 18.392,79 USD alacak yönünden itirazın iptaline karar verildiği, hükmolunan yabancı paranın dava tarihi olan 02.12.2014 tarihinde döviz efektif satış kuru üzerinden tekabül ettiği 40.958,90 TL alacak miktarının temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.