Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/9212 K.2022/9612

Taraflar arasında görülen davada Havza Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 05.02.2020 tarih ve 2019/191 E. - 2020/39 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının alacağı mallara karşılık davalıya avans ödemesinde bulunduğunu, ancak davalı tarafından malların teslim edilmediğini, ödenen avansın iadesi amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı ödemeye karşılık olan malları çalışanlarının gelerek teslim aldığını, davalının talep edilen miktarda borcu olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, dekontun 'gönderen' yazan kısmın altında 'iş avansı' ibaresinin yazılı olduğu, bu durumda malı teslim ettiğini ispat yükünün davalı da olduğu, davalının kendisine yapılan avans ödemesi karşılığı mal teslim ettiğini ispat edemediği anlaşılmaktadır. Ancak mahkememizin önceki kararında takibin devamına ilişkin olarak hüküm kurulmuş ise de; davacının mahkememiz nezdinde davayı açarken peşin harcı takipteki asıl alacak miktarı olan 19.500,00 TL üzerinden yatırmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın 19.500,00 TL yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.