Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1142 K.2022/4068

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.11.2020 gün ve 2016/647 - 2020/362 sayılı kararı bozan Daire'nin 24.11.2021 gün ve 2021/2304 - 2021/6496 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı ve münferiden temsile yetkili müdürü iken 04.04.2007 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını, davalıya bu nedenle her birisi (11.664) TL bedelli 10 adet bono verildiğini, daha sonra yapılan incelemede gerçek alacak-borç durumun farklı olduğunun ve davalının sebepsiz zenginleştiğinin anlaşıldığını, davalının bonolara dayanarak icra takibine giriştiğini ve icra tehdidi altında iki adet bononun ödendiğini ileri sürerek, anılan bonoların iptalini, (28.152,97) TL’nin davalıdan istirdadını, (3.536,63) TL fazla tahsil edilen meblağın ve %40 tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, davacıların kötü niyetleri ispat edilemediğinden davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine dair verilen kararın davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.