Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1226 K.2023/4654

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “GUSTORAMA” ibaresi marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kurum'a başvuruda bulunduğunu, davalı şirketlerin başvuruya kendileri adına tescilli "Gusto" ibareleri markaları mesnet göstererek ayrı ayrı itiraz etmesi üzerine Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından bir kısım mal ve hizmetlerin çıkartıldığını, anılan karara karşı YİDK nezdinde yapmış oldukları itirazın reddedildiğini ancak taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iltibas tehlikesi bulunmadığını, müvekkili markaların tanınmışlığı sebebiyle iltibas ihtimalin ortadan kalktığını ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ......A.Ş. ve Pınar Entegre..A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile müvekkillerine ait redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkili şirketler adına tescilli markaların tek ve esas unsuru olan “GUSTO” ibaresinin yanına “RAMA” ibaresinin eklenmesi ile davacı başvurusunda ortalama tüketici nezdinde ayırt edilecek bir farklılık sağlamadığını, davacı yanın marka olarak sonsuz denebilecek seviyede seçim olanağı varken özellikle “GUSTO” ibaresini tercih etmesinin kötü niyetin bir göstergesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Özname Kuyumculuk...A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının “GUSTORAMA” ibareli markası ile müvekkili şirketin “GUSTO” ibareli markasının ortalama tüketici nezdinde karıştırılacak derecede benzer bulunduğunu, her iki markada da asli unsurun "GUSTO" ibaresinden oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

4. Davalı Cem Bialetti...A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile müvekkiline ait redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davacının tanınmışlık iddialarının yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "GUSTORAMA" ibareli başvuru ile redde menset "Gusto" ibareli markalar arasında başvuru kapsamından çıkarılan mallar bakımından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı tarafça "MİGROS" markasının tanınmış marka olduğu ve bu marka altında MİGROS mağazalarında satılan kendi markalarının (GUSTORAMA) tanınmış marka olarak kabul edilerek tescili gerektiğini ileri sürülmüşse de davacının "GUSTORAMA" markasının tanınmış marka olmadığı gibi bir markanın tanınmışlığının tescile cevaz vermediği, sadece tescil engeli teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek bir benzerlik bulunmadığını, iltibas değerlendirmesinin markanın parçalara ayrılması suretiyle yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketlerin redde mesnet markaları tescilli iken 2000/00387 sayılı "Gusto" ibareli, 2006/60790 "Gustodora" ibareli, 2008/46946 sayılı "Gustosi" ibareli, 2007/54582 sayılı "Gustobis" ibareli, 2007/54581 sayılı "Gustomis" ibareli 2012/49694 sayılı "Gustomet" ibareli, 2013/101817 sayılı "Gustoterra” ibareli markaların tescil edildiğini,

buna rağmen müvekkili başvurusunun iltibas ihtimali yaratma tehlikesi taşıdığına ilişkin değerlendirmenin yerinde olmadığını, müvekkili adına kayıtlı markaların tanınmış olup tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,