Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1477 K.2022/5629

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.07.2020 gün ve 2018/309 - 2020/281 sayılı kararı onayan Daire'nin 01.12.2021 gün ve 2020/6952 - 2021/6718 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine Gürcistan Tiflis Bölge Mahkemesinde açmış olduğu tazminat davası sonunda 31/07/2003 tarihli kararla 1.157.082 USD’nin ödenmesine karar verildiğini, söz konusu kararın kesinleştiğini ileri sürerek yabancı mahkeme kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilamın kesinleştiğine dair Gürcistan makamlarınca onaylanmış belge ve tercümenin bulunmadığını, müvekkilinin yabancı mahkemeye çağrılmadığını ve savunma hakkının kısıtlandığını, tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.