Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/156 K.2022/62

Taraflar arasında görülen davada Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2019 tarih ve 2017/241 E. - 2019/224 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.10.2021 tarih ve 2019/2000 E. - 2021/1125 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 90.918,64 TL alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali talebine ilişkindir.

Karar tarihi olan 01.10.2021 itibariyle bölge adliye mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabülü ile 51.600.00 TL alacağa ilişkin itirazın iptaline karar verildiği, davalı aleyhine hükmedilen miktarın temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.