Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/192 K.2022/5630

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.11.2019 gün ve 2018/598 - 2019/920 sayılı kararı onayan Daire'nin 01.06.2021 gün ve 2020/5903 - 2021/4652 sayılı kararı aleyhinde (temlik alan) davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın davacı hakkında icra takibi başlattığını, takibe dayanak olan sözleşmelerde davacının kefil olarak yer aldığını, asıl borçlu şirkete kullandırılan kredilerin şirketin diğer ortakları tarafından kullanıldığını, sözleşmelerde yer alan imzaların davacıya ait olmadığını ve borçtan sorumlu tutulamayacağını belirterek takip dosyası nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti ile davalının kötü niyet tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı şirketin kullandığı krediye istinaden kefil olduğunu, ileri sürdüğü iddiaların yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davacının İstanbul Anadolu 20. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2438 Esas sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının kötüniyetli olduğu ispat edilemediği gerekçesiyle koşulları oluşmayan kötüniyet tazminatı talebinin reddine dair verilen karar davalı temlik alan vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı temlik alan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, (temlik alan) davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.