Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/2117 K.2022/3161

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.03.2021 tarih ve 2020/207 E- 2021/89 K. sayılı kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.01.2022 tarih ve 2021/2212 E- 2022/36 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Ağaç San. Dış. Tic. Ltd. Şti. ile davacı ... arasında imzalanan 05/03/2007 tarihli ve 8005 portal numaralı sözleşme neticesinde düzenlenen Ahşap Doğrama ve Mobilya Dekorasyon İmalatı mesleği kursuna ilişkin sözleşmenin ihlali nedeniyle adı geçen şirket aleyhine Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/508 E. sayılı dosyasında alacak davası açıldığını, ancak mahkemece Ticaret Sicil Müdürlüğü ile yapılan yazışmalar neticesinde adı geçen şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğündeki kaydının silindiğinin anlaşıldığını, davacı kurumun alacağına kavuşmasını teminen işbu davayı açtıklarını ileri sürerek, Ditek Ağaç San. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, somut olayda ihyası istenen şirkete gönderilen davetiye tebliğ edilememiş ise de 6102 sayılı TTK'nın geçici 7/4. maddesindeki usul dairesinde ilan tarihine göre tebliğ tarihi belirleneceğinden, dava konusu terkin işleminde usulsüzlük bulunmadığı, ihyası istenilen şirketin tasfiyesinin tam olarak yapılmadığı, Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/508 E. sayılı dosyasında alacak davasının devam ettiği, şirketin ihyası koşullarının oluştuğu, şirketin son temsilcisi ...'ın tasfiye memurluğunu haklı bir mazeret bildirmeden kabul etmediği,

bu nedenle şirketin son temsilcisi olduğundan ek tasfiye memuru olarak atanmasının uygun görüldüğü gerekçesiyle, davanın kabulüne, Diyarbakır Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde 18476 sicil numarasında kayıtlıyken 17/09/2014 tarihinde 6102 sayılı TTK' nın geçici 7. maddesi uyarınca sicilden re'sen terkin edilen ...'nin Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/508 E. sayılı dosyasındaki hak, alacak ve borçlarının takip ve tasfiyesi ile sınırlı olmak üzere ihyasına, tasfiye memuru olarak ...'ın atanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafın Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/508 E. sayılı dosyasındaki davanın 29/11/2019 tarihinde, eldeki ihya davasının da 18/11/2020 tarihinde açıldığı, şirketin re'sen terkin edildiği tarih ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında 6102 sayılı TTK' nın Geçici m. 7/15 hükmünde öngörülen beş yıllık sürenin geçtiği gibi, davaya konu şirketin ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği tarih itibariyle de derdest davasının bulunmadığı, bu nedenle eldeki davada hak düşürücü sürenin geçtiği ve terkin tarihi itibariyle derdest bir davanın da bulunmadığı,

davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ve yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı ...'ın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı HMK’nın 353(1)-b-2 hükmü gereğince yeniden hüküm kurulmasına, buna göre davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekiline 27.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiş olup davacı vekilince temyiz dilekçesi 14.02.2022 tarihinde Diyarbakır 8. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığıyla UYAP sistemi üzerinden Bölge Adliye Mahkemesine gönderilerek 15.02.2022 tarihinde kaydedilmiştir. Ancak, bu tarihler itibariyle HMK’nın 361. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 E.-1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.