Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/2151 K.2023/5832

Taraflar arasındaki marka iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ruhsat başvurusunun sonuçlanmasının ardından müvekkilinin “melox” ibareli marka başvurusunun Türk Patent ve Marka Kurumu’nca (TPMK) davalının 2010/45360 sayılı “meloks” ve 2013/20002 sayılı “melok’s” markaları gerekçe gösterilerek reddedildiğini, davalıya ait “meloks” ibareli markanın hükümsüzlüğü talebi ile açılan davanın kabul edilip kesinleştiğini, “melok’s” ve muhtelif markaların hükümsüzlüğü davası da kabul edilmişse de Yargıtay’ın benzerlik incelemesinin her bir marka yönünden ayrı ayrı yapılması gerektiğine işaret ederek kararı bozduğunu, yargılamanın devam ettiğini,

Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2004/402 E. sayılı dosyasından verilen karar ile önceye dayalı hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunun belirlendiğini, ancak davalının kötü niyetli başvuruları nedeniyle müvekkilinin “melox” markasını bir türlü tescil ettiremediğini, davalının sadece müvekkilinin ticari faaliyetini engellemeyi amaçladığını, işbu davanın konusu olan 2010/26903 sayılı “NELOKS” markasının da 24.09.2012 tarihinde tescil edildiği halde davalı tarafından kullanılmadığını ileri sürerek 2010/26903 sayılı “NELOKS” ibareli markanın kullanmama nedeniyle iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka için 23.04.2010 tarihinde başvuru yapılıp 23.04.2020 tarihinde gerçekleştirilmesi gereken yenileme işlemi dosyalanmadığından markanın geçersiz olduğunu, tescili bulunmayan bir markanın iptalinin istenemeyeceğini, davacının İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/106 E. sayılı dosyası ile açtığı davada işbu davanın konusu olan markanın da hükümsüz kılındığını, davacının hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davanın açıldığı tarih itibari ile dava konusu markanın yenilenmediğinden davalı adına hüküm teşkil etmediği TPMK kayıtlarından görülmüş ise de TPMK kayıtlarında müddet bilgisinin işlenmediği, güncel kayıtlara güvenilerek davanın açıldığı, davalının da davanın açılmasına bu nedenle sebebiyet vermediği, kurum kayıtlarının güncellenmemesi nedeniyle işbu davanın açıldığına kanaat getirildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine ve taraf vekilleri yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın konusuz kalmadığını, baştan itibaren konusunun bulunmadığını, davacının hukuki yararı olmadan dava açtığını, hukuki yararın dava şartları arasında yer aldığını, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilse bile hükümsüz bir marka için dava açan davacının haksız olduğunu, o sebeple lehlerine vekalet ücreti taktiri gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesi ekinde sunulan Türk Patent Çevrimiçi Araştırma Uygulaması üzerine alınan kaydın incelenmesinde dava konusu 2010/26903 başvuru numaralı "neloks" markasının 23.04.2010 başvuru tarihli olduğunun anlaşıldığı, markanın 10 yıllık koruma süresinin 23.04.2020 tarihinde dolduğu, koruma süresinin dolmasından önce yenileme talebinde bulunulmadığı gibi 6 aylık ek süre içerisinde de yenileme talebi yapılmadığı, davanın ise 6 aylık ek yenileme süresinin dolduğu 23.10.2020 tarihinden sonra 02.06.2021 tarihinde açıldığı,

sunulan çevrimiçi kayıttan da anlaşılacağı üzere yenilenmediği, buna göre davacının kullanmama sebebiyle markanın iptalini istemekte hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalı lehine vekalet ücreti taktirine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava tarihindeki güncel TPMK kayıtlarına göre dava açtıklarını, marka durumuna müddet bilgisinin işlenmediğini, TPMK’nın yenileme taleplerini süresinde işlemediğini, davalının ek süre içinde yenileme dilekçesi verip vermediğini, TPMK’nın kabul edip etmediğini bilemeyeceklerini, davalının hükümsüzlük dosyasına markanın yenilenmediğine dair bilgi vermediğini, davalının kusuru ile işbu davanın açıldığını, TPMK’nın müzekkere cevabında markanın halen sahibi adına geçerliliğini koruduğunu bildirdiğini, kusuru bulunmayan müvekkili aleyhine vekalet ücretine hükmolunamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kullanmama nedeniyle marka iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 114 ve 115 inci maddesi.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,