Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/2459 K.2023/6154

Taraflar arasındaki tecavüzün tespiti, meni, refi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin züccaciye sektöründe faaliyet gösteren öncü tanınmış bir şirket olduğunu, davalı tarafın müvekkili şirkete ait tescilli olan ve piyasaya arz edilmiş ve arz edilmeye devam eden birçok tasarımın aynısını "Neva" markası ile piyasaya arz ettiğini, kataloglarında kullandığını, web sayfası üzerinden sergilendiğini, benzerliğin tespiti için delil tespiti yaptırıldığını ve davalı tarafça işbu delil tespiti dosyasına süresi içerisinde herhangi bir itiraz yapılmadığını, davalı tarafla herhangi bir lisans anlaşması bulunmadığını,

davalı kullanımının müvekkilinin haklarına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün men'ini ve ref'ini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep etmiş, 29.03.2019 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 39.795,19 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarımların davacının tasarımlarından farklı ve ayırt edici olduğunu, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli 2013/03786 tescil nolu çoklu tasarımın 5 no.lu tasarımına davalının N1143 İstanbul isimli ürününün, davacı adına tescilli 2015/01120 tescil no.lu çoklu tasarımın 4 no.lu tasarımına davalının N1197 Vintage Love isimli ürününün, davacı adına tescilli 2015/00476 tescil nolu çoklu tasarımın 1 no.lu tasarımına davalının N1134 Sardunya isimli ürününün ayniyet derecesinde benzediği, bu ürünlerin üretilerek piyasaya sunulduğu, böylece davacının tasarım haklarına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu,

maddi tazminatın belirlenmesi için bilirkişi raporu alındığı, davacının tercihine göre davalının genel faaliyet giderleri hesaba katılmaksızın elde ettiği kazancın 22.885,67 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalıya ait dava konusu ürünlerin davacı adına tescilli tasarımlara tecavüzünün ve haksız rekabetinin menine ve refine, tecavüz teşkil eden davalı ürünlerinin toplatılarak imhasına, 22.885,67 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök raporunda işletme faaliyet giderlerinin gelirden mahsup edilerek kâr hesabı yapılmışken, bu konuda hiçbir itiraz olmamasına rağmen ek raporda işletme faaliyet giderlerinin elde edilen gelirden düşülmeden hesaplama yapıldığını, bu hesabın hatalı olduğunu, müvekkil tasarımları ile davacıya ait desen tasarımları arasında farklılıklar olduğunu, iltibas oluşturmayacağını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece tasarım hakkına tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin isabetli olduğu, ancak bilirkişi raporunda maddi tazminat yönünden seçenekli hesaplama yapıldığı ve takdirin mahkemeye bırakıldığı, net kârın belirlenmesinde dikkate alınması gereken faaliyet giderleri kapsamında personel giderlerinin dikkate alındığı seçeneğin hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu giderlerin hesap dışı bırakıldığı seçeneğin tercih edilmesinin hatalı görüldüğü,

maddi tazminatın 10.791,27 TL olmasının doğru olacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne dava konusu İstanbul, Vintage Love, Sardunya isimli ürünlerinin davacının tasarımdan doğan haklarına tecavüzünün ve haksız rekabetinin menine ve refine, tecavüz teşkil eden davalı ürünlerinden toplatılarak imhasına, 10.791,27 TL maddi tazminatın ve 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline ait ürünlerde kullanılan tasarımların-desenlerin davacıya ait tasarımlardan farklı olduğunu, benzerlik bulunmadığını, iltibasa yol açmayacağını, ek raporda kar hesabının yanlış yapıldığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55, 56, 58, 59 81 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,