KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2022/2604 E., 2022/3346 K.·Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2022
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.11.2019 tarih ve 2019/233 E. - 2019/430 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2021 tarih ve 2020/386 E. - 2021/1766 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun reddine dair 04.02.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,
dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Dava; kredi kartından kaynaklanan toplam 33.345,28 TL alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine kesin olarak karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04/02/2022 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/2604, K. 2022/3346, 25 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama