Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/271 K.2022/311

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.04.2021 tarih ve 2019/304 E- 2020/603 K. sayılı ek kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.11.2021 tarih ve 2021/943 E- 2021/1444 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince, çıkarılan muhtıraya rağmen nispi istinaf harcı ve yargılama giderlerinin süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine dair ek karar verildiği, bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.