Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3032 K.2023/6631

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.11.2015 tarihli satış sözleşmesi ile davalı şirketten aldığı 18.03.2017 tarihinde gümrük beyannamesi ile teslim edilen makinalardan 4 oz karton bardak makinesi ile 2 adet 7,5 oz bardak makinesi ve kesim makinesinin gizli ayıplı olduğunu, seri üretim yapmadığını, davalının defalarca servis gönderdiğini, sorun giderilmediği için mahkeme aracılığı ile yaptırdıkları delil tespitine bilirkişilerce "makinelerin seri üretim yapamayacak durumda olduğunu, satıcı firma yetkili servisi tarafından garanti kapsamında ücretsiz olarak kullanılır hale getirilebileceği,

makinelerin gizli ayıplı olarak değerlendirilebileceği "yönünde kanaat bildirildiğini, müvekkilini üzerine düşen ayıp ihbarı yükümlülüğünü yerine getirdiğini ileri sürerek gizli ayıplı makinelerin bedelinin yasal faizi ile iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Daval vekili cevap dilekçesinde; değişik iş dosyasında yapılan tespiti kabul etmediklerini, sorunun makineden değil, makine ayarlarındaki kullanıcı tarafından yapılan bozulmalardan veya tamamen kullanıcı hatasından kaynaklandığını, alıcı davacının üzerine düşen sorumlululğu yerine yerine getirmediğini, makinelerin teslim alındıktan sonra çalıştırılmadığını, gizli ayıp olup olmadığının dahi kontrol edilmediğini, muayene ve ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğini, müvekkili şirketin 3 servis elemanı ile makineleri kurmak ve eğitim vermek için gittiklerinde muhatap bulamadıklarını, makineleri kendilerinin kurduğunu, davacının yetkin eleman bulundurmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 18.11.2015 tarihli yazılı satım sözleşmesine dayalı ticari bir ilişkiden kaynaklandığı, dava konusu makinelerin davacıya 18.03.2016 tarihinde teslim edildiği, davacının davalıdan satın almış oldukları makinelerin sürekli arıza verdiği, bu nedenle gizli ayıplı oldukları iddiasıyla ayıplı makineler için davalıya ödenen bedelin iadesini istediği, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 13.07.2018 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre, dava konusu makinelerde ayıba rastlanmadığı,

söz konusu makinelerin bakım ve ayarını yapabilecek eleman yetiştirilmesi ve ayrıntıların öğretilmesi gerektiğinin bildirildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin son fıkrası ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi birlikte değerlendirildiğinde; davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığı gibi davalı tarafından davacıya satılan makinelerde açık veya gizli herhangi bir ayıbın bulunmadığı,

bu nedenle davacının bu makine bedellerini davalıdan isteyemeyeceği, davacının davayı açmakta haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı cevap dilekçesinde kendilerine ayıp ihbarı yapılmadığını, tüm savunma ve beyan dilekçelerinde kendilerine bu ihbarın yapıldığını, defalarca makineler için servis hizmeti verdiklerini, üretici firmadan yabancı teknik personel getirdiklerini belirttiğini, taraflar arasındaki sözleşmede ayıp ihbarı ile ilgili bir yazılı usulün bulunmadığını, 6098 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinde ağır kusurlu olan satıcının, satılandaki ayıbın kendisine süresinde bildirilmemiş olduğunu ileri sürerek sorumluluktan kısmen de olsa kurtulamayacağını,

tacirler arasındaki ayıplı mal satışından kaynaklanan uyuşmazlıklarda ayıp ihbarının tanıkla ispatının kabul edilmediğini, bilirkişi raporunun hiçbir bilimsel veriye dayanmadığını, makinelerin çalışma prensiplerinin neler olduğunu, olması gereken üretim sayılarının ne kadar miktarda olduğunu, üretim amacına göre kapasitesinin yeterli olup olmadığının raporda yer almadığını, davacı tarafın tüm ısrarlarına rağmen bilirkişiler makineler ile çok kısa süre ilgilendiklerini, 10 dakika çalışıp duran makinelerin bilirkişilere telefonla bildirildiğini ancak inceleme yapılmadığını,

davacının iddiasının makinelerin hiç çalışmadığı değil seri üretim yapmadığını ve sürekli arızaya geçtiğini, üretime engel olduğunu, makinelerde kullanıma bağlı bir hata olmadığını, müvekkil firmanın yeterli donanıma sahip olduğunu, davalı sattığı makineleri “bu makineler bu kadar” deyip geri çekilme hakkı tanınmamasının gerektiğini, itibar edilmeyen bilirkişi raporuna itirazların doğrultusunda Üniversite Öğretim Elemanlarından oluşan heyetten yeniden bilimsel rapor aldırılması ve delil tespiti esnasında alınan raporlar ile arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki satım sözleşmesine istinaden 18.03.2016 tarihindeki gümrük beyannamesi ile davacıya teslim edilen makinelerden 4 Oz karton bardak makinesi ile 2 adet 7,5 Oz bardak makinesinin ve kesim makinesinin gizli ayıplı olduğu iddia edilmiş ise de mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporundan makineleri çalıştıracak bir eleman yetiştirilmesi, makine ayarlarının nasıl yapılacağının öğrenilmesi,

makinelerin bakımının düzenli yapılmasının gerektiği, inceleme sürecinde herhangi bir ayıba rastlanılmadığının bildirildiği, buna göre davacıya satılan makinelerde açık veya gizli bir ayıbın bulunmadığı, davacının makine bedellerini davalıdan isteyemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki satım sözleşmesinden kaynaklı ayıp nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 207, 208, 222 ve 223 üncü maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,