Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3037 K.2022/3925

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2018 tarih ve 2017/761 E.- 2018/686 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.10.2021 tarih ve 2018/2453 E.- 2021/1417 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş, UYAP sistemi üzerinden 30.12.2021 tarihinde davacılar vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak,

dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiş ise de, davacılar vekili tarafından ibraz edilen 30.12.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davacılar vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletnameler incelendiğinde vekile HMK’nın 74. maddesinde belirtildiği şekilde temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davacılar vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.