KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2022/3411 E., 2022/5193 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2022
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.09.2019 gün ve 2017/757 - 2019/455 sayılı kararı onayan Daire'nin 13.01.2022 gün ve 2020/692 - 2022/231 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin D1 yetki belgesi ile Diyarbakır-Bingöl hattında otobüsle şehirlerarası tarifeli yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunduklarını, davalı şirketin A1 yetki belgesi olduğunu ancak yetki dışına çıkarak D1 yetki belgesine sahip olan müvekkili şirketlerin faaliyet alanında yönetmeliklere aykırı olarak taşımacılık yaptığını ileri sürerek, müvekkili şirketlerinin uğradığı maddi zararın değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere 1.000.-TL maddi tazminatın 03/10/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 199.459,54 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı şirket temsilcisi ve vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulü ile 113.027,08 TL alacağın 05/12/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/3411, K. 2022/5193, 23 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama