Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3436 K.2022/4477

Hasımsız olarak görülen davada Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2019 tarih ve 2018/457 E- 2019/137 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.02.2022 tarih ve 2019/1411 E- 2022/245 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, şirkete ait ticari defter ve belgelerin sel felaketinden dolayı su basması nedeniyle zayi olduğunu belirterek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davacının tacir olduğu, sel felaketi nedeniyle kusurunun bulunmadığı, bilirkişi raporunda dökümü yapılan kullanılmış belgelerin zayi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, kullanılmayan belgeler yönünden ise davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle bu belgeler yönünden talebin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nun 82/7. maddesi uyarınca hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle HMK’nın 382/(1)e-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup İlk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin çekişmesiz yargı işine ilişkin verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.