Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3575 K.2022/4707

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 05.03.2018 tarih ve 2017/368 E- 2018/186 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.03.2022 tarih ve 2020/1026 E- 2022/426 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak çek bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine dair ek karar verildiği, bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.