Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/36 K.2022/5562

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.01.2021 gün ve 2018/215 - 2018/633 sayılı ek kararı onayan Daire'nin 14.09.2021 gün ve 2021/4622 - 2021/5473 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 18.03.2015 tarih ve 2015/7180 – 2016/1395 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.02.2016 tarih ve 2015/7180 – 2016/1395 sayılı ilamıyla, dosyada görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, ilk derece mahkemesince 27.06.2018 tarih ve 2018/215-2018/633 sayılı karar ile mahkemenin görevsizliğine, İstanbul (1) ve (2) numaralı Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğuna, HMK’nın 20. maddesindeki şartlar yerine getirildiğinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş,

karar taraf vekillerine tebliğ edilmiş, karar tarafların temyiz etmemesi üzerine 08.05.2019 tarihinde kesinleşmiş, davacı vekilinin HMK’nın 20(l) maddesinde düzenlenen iki haftalık süre içerisinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesini talep etmemiş olması nedeniyle de davanın açılmamış sayılmasına dair 21/05/2021 tarihli ek karar verilmiş, ek kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuş ise de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinin 3. fıkrasının 3 numaralı bendi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararların temyiz incelemesi üzerine verilen ilama karşı karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından, davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.