Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3692 K.2022/4714

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.01.2021 tarih ve 2021/3 D.İŞ - 2021/3 K. sayılı kararın davacı şirket yetkilisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.10.2021 tarih ve 2021/1220 E- 2021/1614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacının adli yardım talepli olarak Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2020/503 E. kayden alacak davası açtığı, mahkemece adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddi kararına itiraz olunması üzerine Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28/01/2021 tarih ve 2021/3 D.İş - 2021/3 K. sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

bu kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce 17/09/2021 tarih ve 2021/1220 E- 2021/1614 K. sayılı kararı ile mahkemece verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın reddi kararının HMK’nun 337/2. fıkrasına göre kesin olduğu, HMK’nun 341. maddesi gereğince istinaf edilebilen kararlardan olmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK'nın 352/1. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararın kesin olduğu yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.