Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3767 K.2023/5994

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 17.10.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. Yavuz Tunca dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında genel kredi sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme çerçevesinde davacının çeşitli krediler kullandığını ve Temmuz 2014'te borcun erken kapanması için davalıya başvurulduğunu, borç ana parasının 1.634.034,48 TL olmasına karşın davalı tarafından 1.848.107,29 TL bedelin istendiğini, söz konusu bu bedelin 04.08.2014 tarihinde ödenerek kapatıldığını, yapılan kesintinin haksız olduğunu, bankanın keyfi bir miktarı tahsil ettiğini ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen bedelin faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında Genel Kredi Sözleşmesinin imzalandığını, söz konusu kesintinin bu sözleşmenin 14 üncü ve devamı hükümlerine göre işlem yapıldığını, sözleşme imzalanırken bilgilendirme formunun verilerek sözleşme konusunda davacının bilgilendirildiğini, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca ve kullandırılan krediler itibari ile kredinin kapatıldığı tarihte davacının 1.634.034,47 TL ana para, 203.878,88 TL kâr, 10.193,94 TL BSMV olmak üzere toplam 1.848.107,29 TL miktarında borcunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 26.10.2015 tarih, 2014/965 E. ve 2015/639 K. sayılı kararı ile sözleşmenin genel işlem şartı niteliği taşıdığı, sözleşmenin ilgili maddesinin bu şekli ile geçerli olmadığı, iadesi gereken rakamın 175.842,82 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B.Bozma Kararı

Dairemizin 09.09.2018 tarih, 2018/2587 E. ve 2018/5461 K. sayılı kararıyla 09.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de Merkez Bankası tarafından yayınlanan 2006/1 sayılı Tebliğin 6/2 nci maddesinin “Bankalar, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'na bildirdikleri azami oranları aşmamak kaydıyla, mevduat ve kredi işlemlerinde uygulayacakları faiz oranlarını ve katılma hesaplarında uygulayacakları kâr ve zarara katılma oranlarını vadelerine göre tüm şubelerinde halkın görebileceği şekilde ilan eder ve bu oranları internet sitelerinde yayımlar” şeklinde değiştirildiğini,

bu durumda ticari kredilerde bankalar tarafından alınacak olan masrafların hukukilik denetimi yapılırken anılan düzenleme gereğince ilan ve yayım yapılmışsa, bankaların bu oranlar üzerinden masraf vb. alabileceğinin kabulü ile hüküm kurulması, yapılmamışsa emsal banka uygulamalarının araştırılması, alınan masrafların emsal banka uygulamalarına göre orantılı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı bankaca erken kapama komisyon ücretine ilişkin olarak ilan ve yayın yapılmadığı, emsal banka uygulamalarının araştırması neticesinde Merkez Bankası verileri dikkate alınarak mahkememizce kredi erken kapama komisyon oranı ortalamasının %3,15 olarak hesaplandığı, bu kapsamda erken komisyon tutarının 51.557,01 TL ve BSMV tutarının 2.577,85 TL olduğu dikkate alınarak davalı bankanın iade etmesi gereken tutarın 156.079,30 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 156.079,30 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; TCMB'ye bildirim ve ilan yapıldığını, TCMB'ye yazılan müzekkereye davalı banka dışındaki bankalar sorulduğu için yanıtın da ona göre geldiğini, bozmadan sonra bilirkişi incelemesi yapılmadığını, Mahkemece yapılan hesaplamanın denetlenebilir olmadığını, müvekkilinin erken ödeme halinde indirim yükümlülüğü bulunmadığını, sözleşmede hüküm bulunduğunu savunarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, ticari kredi nedeniyle haksız tahsil edildiğini iddia edilen erken kapama komisyon ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,