Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4123 K.2022/8876

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.07.2020 tarih ve 2019/285 E- 2020/364 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.03.2022 tarih ve 2020/1190 E- 2022/223 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olup, davalı vekilinin 08.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini Dairemize bildirmesi üzerine dosyanın incelenmeksizin iadesinin istendiği gözlenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından ibraz edilen 08/12/2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davalı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.