Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4229 K.2022/5275

Taraflar arasında görülen davada Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2021 tarih ve 2021/2 E. - 2021/193 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.02.2022 tarih ve 2021/2396 E- 2022/140 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm davalı ... vekiline 30.03.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle uygulanan 343/5. maddesine göre temyize başvuru tarihi HMK 118. maddesine göre temyiz dilekçesinin kaydedildiği tarih olup, davalı ...’nin temyiz dilekçesinin UYAP’a davalı vekilince yüklendiği 18.04.2022 tarihi temyiz tarihidir.

Davalı ... vekili yasal süre sonu olan 13.04.2022 tarihinden sonra 18.04.2022 tarihinde hükmü temyiz etmiş olup, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 E. – 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.