Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4361 K.2022/5597

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.01.2020 gün ve 2018/1059 - 2020/11 sayılı kararı onayan Daire'nin 30.03.2022 gün ve 2020/5393 - 2022/2562 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 75.000.- TL bedelli senede dayalı olarak davacı aleyhine takip başlattığını, davacının işbu senedi dava dışı Remzi Kutlu'ya arsa alımı için verdiğini, ancak adı geçenin davacıyı kandırdığını, davalının da bu kişiyle birlikte hareketle bahse konu senedi kötüniyetli olarak takibe koyduğunu, davacının muhtelif tarihlerde senede karşılık davalıya toplamda 75.000.- TL ödediğini, ancak davalının takibi sonlandırmadığı gibi haciz baskısı ile davacıdan taahhütname aldığını belirterek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının, İstanbul Anadolu 15. İcra Dairesi'nin 2013/6795 sayılı takip dosyasında 32.314,23 TL miktar yönünden borçlu olmadığının tespitine, 45.228,58 TL'nin %20'si oranında tazminat miktarının davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.