Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4535 K.2022/5730

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.03.2020 tarih ve 2018/247 E. - 2020/64 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.02.2022 tarih ve 2020/954 E. - 2022/367 K. sayılı kararın davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun reddine dair 07.04.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, işyeri mali sorumluluk sigortası kapsamında tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince önemli deliller toplanarak esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07/04/2022 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, HMK 362/1-g maddesinde; HMK 353. maddenin birinci fıkrasının a bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.