Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4570 K.2022/5732

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Tüketici Mahkemesince verilen 24.09.2020 tarih ve 2019/77 E- 2020/441 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.01.2022 tarih ve 2021/430 E- 2022/172 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun reddine dair 05.04.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, kredi kartı borcu için emekli maaşından kesilen 3.127,30 TL’nin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, bu kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine kesin olarak karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05/04/2022 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.