Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4782 K.2024/1104

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ

İLK DERECE MAHKEMESİ

Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2018/155 E., 2019/227 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2011/11336, 126999, 2013/101982, 2014/21663, 2014/21683 sayılı ve "ALASKA FRİGO", "ALASKA FRİGO+şekil", "ALASKA FRİGO+şekil", "eti frigo", "frigo" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “frico+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/55472 kod numarasını ... başvuruya müvekkilinin itirazlarının YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini,

oysa müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer bulunduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını, başvurunun kötü niyetle yapıldığını, YİDK kararında davalının 2000/12518 sayılı markası nedeniyle müktesep hakkının bulunduğu belirtilmişse de müktesep hakkın şartlarının oluşmadığını, "Frico" markasının 29. sınıftaki emtia için yaptığı başvurunun, müvekkilinin "Frigo" markaları kapsamındaki emtia ile birebir örtüştüğünü, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek,

TÜRKPATENT YİDK'nın 2018/M-1740 sayılı kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, müvekkilinin "Frico" markasının 100’den fazla ülkede faaliyet gösteren, küresel bir peynir markası olduğunu, Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü ("WIPO") nezdinde 1966 yılından, İngiltere, ABD, Benelüks gibi belli başlı gelişmiş ülkelerde 1971 yılından, TÜRKPATENT nezdinde de 1988 yılından itibaren tescilli olduğunu, davacının dayandığı markaların tamamının müvekkilinin markalarından sonra tescil edildiğini, müvekkilinin "Frico" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkının olduğunu, markalar arasında karışıklık riskinin bulunmadığını, davacının “dondurma”, davalı müvekkilinin ise “peynircilik” alanında faaliyette bulunduğunu,

"Frigo" ibaresinin İtalyanca "buzdolabı" manasına gelmesi nedeniyle ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının bulunmadığını, kötü niyet iddiasının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamındaki çekişmeli 29. sınıf malların, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, "Frigo" markalarının dilimizde bilinen bir manasının olmaması ve “dondurma” emtiası açısından yoğun kullanımı nedeniyle başlangıçtaki ve sonradan kazanılan ayırt ediciliğinin yüksek bulunması nazara alındığında, davacının davalı şirket başvurusu ile aynı/benzer emtiayı kapsayan 2011/11336 "ALASKA FRIGO", 2013/101982 "ALASKA FRIGO", 91/003419 (126999) "ALASKA FRIGO", 2014/21663 "ETİ FRİGO", 2014/21683 "FRIGO" markaları açısından,

davalı başvurusu ile ortalama düzeyde benzer olduğu kanaatine varıldığı, dava dosyasındaki birçok mahkeme kararında da tespit edildiği üzere, davacının “frigo” markasının 30. sınıftaki “dondurmalar” emtiası açısından geçmişten beri gelen yoğun ve yaygın bir kullanıma sahip bulunduğu görülmüş olmakla birlikte, bu bilinirliğin potansiyel müşterinin çoğuna yayılacak bir seviyede olduğu kanaatine varılamadığı, her halükarda "Frico" markasının “süt ürünleri”nde kullanımının, 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrasındaki üç durumdan birisine sebebiyet vereceğinin ispatlanamadığı,

diğer yandan davalının 106835, 2000/12518 sayılı markalarının, uyuşmazlık konusu 29. sınıftaki "süt ve süt ürünlerinde" 1988’den beri tescilli bulunduğu, davalıya ait “frico” markasının ülkemizde tescillerine uygun olarak ve uyuşmazlık yaratmadan belli bir yoğunlukta kullanıldığı, başvurunun önceki markaların esaslı unsuru “frico” ibaresini içeriyor olması nedeniyle seri marka karakterinde olduğu, davalının "süt ve süt ürünleri" emtiası açısından müktesep hakkının bulunduğu,

somut olayda davalı tarafından yapılan marka başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin dosya kapsamında somut bir verinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı şirket vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müktesep hakkının bulunduğu kabul edilse dahi, müvekkilinin markalarının 1953 yılından beri, davalının tüm markalarından daha önce fiili olarak kullanıldığı düşünüldüğünde, davalının önceki tarihli markalarının işbu uyuşmazlığa etkisinin olmayacağını, kaldı ki davalının önceki tarihli markalarının esas unsurlarının farklı olduğu gibi, bu markaların ... süre nizasız ve yoğun kullanıldığının da ispat edilemediğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu ve bu durumun iltibası artırdığını, 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin markalarının tescil tarihlerinin, davacının markalarından daha önceye, 1988 yılına dayandığını, davacının 12699 numaralı markasının sadece "dondurma" emtiasında tescilli olduğunu, müvekkilinin başvurusunun ise 29. sınıftaki malları kapsadığını, bu malların benzer kabul edilemeyeceğini, davacının diğer markalarının da bütünsel izlenim, grafik görünüm, kompozisyon, renkler, işitsel, görsel, anlamsal açılardan, müvekkilinin markaları ile en ... bir benzerlik taşımadığını, mahkemenin aksi yöndeki kabulünün doğru olmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak gerekçe yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin "Frico+Şekil" ibareli marka tescil başvurusunun asıl unsurunun "Frico" ibaresinden oluştuğu, davacı şirketin redde mesnet markalarının asıl unsurunun da "Frigo" ibaresi tarafından temsil olunduğu, her iki ibare arasındaki benzerliğin açık olduğu, tarafların markalarının 29. sınıfta benzer malları kapsadığı, dolasıyla müşterilerin dikkat ve özeninin ortalama olması nedenleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde, somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi şartlarının bulunduğu,

davalının "Frico" markasının “süt ürünleri”nde kullanımının 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrasındaki üç durumdan birisine sebebiyet vereceğinin ispatlanamadığı, ayrıca davalı şirketin 106835, 2000/12518 sayılı markalarının, uyuşmazlık konusu 29. sınıftaki "süt ve süt ürünlerinde" 1988’den beri tescilli bulunduğu, davalıya ait “frico” markasının ülkemizde tescillerine uygun olarak ve uyuşmazlık yaratmadan belli bir yoğunlukta kullanıldığı, başvurunun önceki markaların esaslı unsuru “frico” ibaresini içeriyor olması nedeniyle seri marka karakterinde olduğu,

dolayısıyla davalının "süt ve süt ürünleri" emtiası açısından müktesep hakkının bulunduğu, somut olayda davalı tarafından yapılan marka başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin dosya kapsamında somut bir verinin bulunmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı şirket vekilinin katılma yolu ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki nedenlerle, bilirkişi raporunun olduğu gibi iktibas edildiğini, dolayısıyla kararın gerekçesiz olduğunu, karıştırılma ihtimali ve müktesep hak konularının hukuki konular olup incelemenin bilirkişiler değil yalnız hakim tarafından yapılması gerektiğini, aksinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, önceye dayalı kullanıma ilişkin eksik değerlendirme yapıldığını, zira FRİGO ibaresini ilk olarak 1931 tarihinde kurulan dondurma üretim ve satış şirketi vasıtasıyla kullanıldığını, ALASKA FRİGO markasının tüketici nazarında yıllardır tanındığını ve rağbet gördüğünü,

müvekkili şirketin tanınmış marka olma niteliğine ilişkin karıştırılma ihtimali dışında bir değerlendirme yapılması gerektiğini, taraf markaları hem sınıfsal hem de fonetik ve kavramsal benzerlik içinde bulunduğundan davalı markasının müvekkilinin tanınmış markası üzerinden haksız yarar sağlayacağını, müvekkilinin markasal koruma hak kazandığı tarihin davalının önceye dayalı hak sahibi olduğu tarihten de önce olduğunu, markalardaki sözcük unsurunun daha fazla göze çarpacağını ve etkili olacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu markasının 1871 yılından bu yana kullanıldığını, dünya çapında tanınan, WIPO ve EPO nezdinde tescilli bir marka olduğunu, TÜRKPATENT nezdinde ise 106835 tescil numarası ile 26.08.1988 tarihinden bu yana koruma altında bulunduğunu, dolayısıyla davacı markalarında çok önce tescil edildiğini, diğer yandan davacı markalarının 30. sınıfta ve sadece sinemalarda satılan dondurmalarla sınırlı şekilde kullanıldığını, müvekkili başvurusu kapsamındaki hiçbir ürünün ise sinemalarda satılmadığını ve 29. sınıfa dair ürünleri kapsadığını,

dolayısıyla markaların emtia benzerliği bulunmadığını, davacının da belirttiği gibi başkaca marka başvuruların davacının yaptığı itirazların 29. sınıf yönünden Kurum tarafından reddedildiğini, verilen bu kararın daha önce taraf markalarının benzer olmadığı yönünde verilen kararlarla çelişki oluşturduğunu, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını ve karıştırılma ihtimali olmadığını belirterek kararın bu yönden düzeltilerek onanmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı yanın 2016/55472 ve 29. sınıfta "FRİCO" ibareli marka tescil başvurusuna karşı davacı yanca yapılan itirazın nihai olarak reddine dair verilen TÜRKPATENT YİDK'nın 2018/M-1740 sayılı kararının iptali ile davalı şirket markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı şirket vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.