Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/552 K.2023/3886

Taraflar arasındaki marka ve tasarım hakkına tecavüzün tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

2017/07413, 2017/04295, 2017/61079 ve 2013/86416 no.lu "Çavuşoğlu" markalarının ve 2013/0222, 013/05723 no.lu endüstriyel tasarımların müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının, 2004/46611 no ile tescilli "..." markasını 21.04.2015 tarihinde önceki sahibinden kısmen devir aldıktan 1,5 yıl sonra biber işiyle uğraşmaya başladığını, müvekkiline ait marka ve tasarımların aynını veya ayırt edilemeyecek derecede benzerini taklit etmek suretiyle her türlü baharatı ve kırmızı biberi üreterek satışa sunduğunu ileri sürerek davalı eylemlerinin davacının marka ve tasarım hakkına haksız rekabet ettiğinin tespitine,

tecavüzün ve haksız rekabetin men'ine, ref'ine ürün ambalajlarının toplatılmasına ve imhasına, tanıtım vasıtalarının toplatılmasına kararın ilanına ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 30. sınıfta tescilli, 2004/46611 sayılı markanın sahibi olduğunu, davacının sonraki tarihli marka tescillerine dayanamayacağını, davacı tarafın iddialarının aksine müvekkiline ait marka ile davacı markaları arasında iltibas bulunmadığını, davacıya ait endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin 2019/199 E. sayılı dosyasında işbu davanın davacısına ait 2013/02222 no.lu çoklu endüstriyel tasarımın tescilinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair açılan davada, 2013 02222 sayı ile tescilli çoklu ambalaj deseni tasarımının yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, davalının fiili kullanımlarının davacı adına tescilli markalar ve tasarımlara tecavüz oluşturduğu ve fiili kullanımlarının davacı aleyhine haksız rekabet oluşturduğu,

davalının fiili kullanımları kendi adına tescilli 2004/46611 sayılı markadan farklı şekilde gerçekleştiği için bu markanın varlığının tecavüze ilişkin değerlendirmede etkisinin olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli Çavuşoğlu markalarını ve 2013/02222 no.lu tescilli ambalaj tasarımlarını aynen veya cüzi değişiklikler şeklinde kullanmak suretiyle her türlü baharat ile kırmızı biber üreterek pazarlamak ve satışa sunmak fiillerinin haksız olduğunun tespitine, davalının tecavüzlerinin 6769 sayılı Sanayi Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) uyarınca ref ve men'ine, davalının haksız rekabetinin men'ine,

davalının davacıya ait Çavuşoğlu markası ile benzerlik oluşturacak şekilde üretmiş olduğu ambalajların içerisinden ürünler çıkartılmak suretiyle toplatılmasına ve bilahare imhasına, kararın ilanına, davalının davacının markasına tecavüz teşkil eder şekilde ürettiği, kataloğ, broşür ve tanıtım vasıtalarının toplatılmasına, davacının maddi tazminat haklarının saklı tutulmasına, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

İlk Derece Mahkemesi kararının açık ve infaza elverişli olmadığını, sınırlarının ve kapsamının belli olmadığını, davacı adına pek çok tescilli Çavuşoğlu markası bulunduğunu, Mahkemenin bunlardan hangilerini kastettiğinin anlaşılmadığını, eğer hepsi kastediliyorsa müvekkilinin davacı adına kayıtlı tüm Çavuşoğlu markalarıyla iltibas yaratacak bir kullanımı veya fiili bulunmadığını, müvekkilinin tescilli ve önceki tarihli markasından kaynaklı haklarının görmezden gelindiğini, Mahkemenin "cüzi değişiklikler" şeklindeki ibaresinden ne kast edildiğinin anlaşılmadığını, hangi ambalaj, hangi ürün v.s. açık bir şekilde belirtmeden hüküm kurulduğunu,

müvekkili şirket sahibi adına tescilli "..." markası ile ilgili olarak gerekçe ve hüküm kısmında üstünde durulmadığını, tescilli ve eski tarihli geçerli bir markanın kullanımlarının sınırlarının oluşturulmadığını, müvekkilinin tescilli markasını kullanmakta olduğunu, herhangi bir hak ihlali olmadığını, bilirkişi raporlarında davacıya ait tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı belirtildiği halde, davacıya ait geçerli olmayan tasarımın korunduğunu, tasarımlarla ilgili bir iltibas bulunmadığını,

"Çavuşoğlu" ibaresinin mirasçılar arasında çekişmelere ve hükümsüzlük davalarına konu olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun görülen bilirkişi kurulu raporuna göre davalının ürünlerinde kullandığı marka ve tasarımlar ile davacı adına tescilli marka ve endüstriyel tasarımlar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, davalı taraf, kullanımının davalı şirket ortağı adına tescilli "..." markası kapsamında kaldığını savunmakta ise de davalı şirketin ortağı adına tescilli markayı tescile uygun olarak kullanmadığı, buna göre Mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği,

davanın kısmen kabulüne ilişkin kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarına ilaveten, müvekkilinin "Çavuşoğlu" ibaresi üzerinde gerçek hak sahipliğinin Türk Patent ve Marka Kurumu nezdindeki 2002/10617 sayılı "Mehmet Çavuşoğlu+şekil" ibaresinden de anlaşılabileceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ve tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 7 nci, 56 ncı, 58 inci ve 81 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,