Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/5777 K.2022/6649

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.06.2016 gün ve 2016/384 - 2016/619 sayılı kararı onayan Daire'nin 14.06.2022 gün ve 2022/2262 - 2022/4830 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'ın davalılardan ...'a teminat senedi olarak verilen senet bedelinin ödendiğini, daha sonra davalının senedin boş olan miktarını 75.000.- TL, vade tarihini 24.11.2012 ve lehtarını ... olarak doldurduğunu ve ciro yoluyla kendisine geçmiş gibi gösterdiğini, ayrıca müvekkili tarafından atılan çift imzayı kötüye kullanarak müvekkili şirketin kaşesini bononun alt kısmına basmak suretiyle borçlu gösterdiğini ve müvekkilleri aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek müvekkillerinin davalılara borçlu olmadığının tespitine, %20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyi niyetli 3. şahıs hamil olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 19. H.D.’nin 14.12.2015 tarih 2015/6875-2015/16789 sayılı kararıyla bozulmuş , mahkemece, önceki gerekçe yanında, davalı ...'ın ibraz edilen deliller, mail yazışmaları ve görüntülerine göre davalı ... ile birlikte çalıştıkları, davalı ...'ın bu senetle ilgili bağımsız bir ticari ilişkisinin bulunmadığı, davacı tarafın iddialarını bu şekilde ispat ettiği, her iki tarafla da alacak ve borç kaydının bulunmadığı, davalı taraf her ne kadar bu senedi araç satışı karşılığında diğer davalı ...'tan aldığını beyan etmiş ise de böyle bir araç satışının gerçekleşmediği,

davalı ...'ın kötü niyetli olduğunun davacı tarafça ispat edildiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine, davanın kabulüne, davacıların Bursa 17. İcra Müdürlüğü’nün 2013/5497 sayılı icra takibine konu 24.11.2012 tarih ve 75.000,00 TL bedelli bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, 15.000,00 TL haksız takip tazminatının davalı ...’tan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.11.2021 tarih 2017/(19)11-933 E. 2021/1459 K. sayılı kararıyla, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan önceki kararda tartışılıp değerlendirilmemiş, dolayısıyla Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni delillere ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğundan davalı ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gelmiş, Dairemizce kararın onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.