KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2022/5932 E., 2022/8922 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2022
Karar Metni
582 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 03.05.2016 gün ve 2016/8 E.-2016/166 K. sayılı hükmün Dairemizce 24.06.2020 gün ve 2018/3350 E.-2020/3148 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, HGK'nın 2021/11-920 Esas 2022/1022 Karar sayı ve 22.06.2022 tarihli kararı ile direnme kararı yerinde görülerek davalı tarafın işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup,incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının müvekkilinden tahsil ettiği paraları iade etmediğini, bu sebeple Essen Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde dava açıldığını, anılan dava sonucunda verilen kararın temyizi üzerine Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 1-8 U 145/09 numaralı dosyasından verilen 13.12.2010 tarihli karar ile düzeltilerek tenfize konu kararın verildiğini, kararın kesinleştiğini, tenfiz şartlarının somut olayda mevcut olduğunu ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 1-8 U 145/09 numaralı dosyasından verilen 13.12.2010 tarihli kararın ve yargılama giderlerine dair masrafların tayini ile ilgili hükmün tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; müvekkili şirketin tenfiz davasının konusunu oluşturan yabancı mahkeme kararında belirtildiği gibi bir borcunun bulunmadığını, Duisburg Eyalet Mahkemesi'nin 0149/051/IV/ED sayılı dosyası ile görülen benzer bir davada müvekkilinin borçlu olmadığına karar verildiğini, taraf teşkilinin sağlanmadığını, ilamın tenfizi için 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (MÖHUK) 54. maddesi şartlarının mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; tenfizi istenen Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinin kararının apostil şerhli aslı ile tasdikli örneğinin ibraz edildiği, kararın davacı ile davalı arasındaki borç ilişkisinden kaynaklandığı, kararın Yüksek Eyalet İstinaf Mahkemesi'ne gönderildiği, Almanya Federal Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce düzeltilerek,
9.397,49Euro anaparayı 13.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek %4 faizi ile birlikte 15661, 15662, 15663 ve 27098 seri numaralı hisse senetlerinin geri verilmesi karşılığında ödenmesine hükmedilerek 12.04.2011 tarihinde yürürlüğe girip kesinleştiği, yabancı mahkeme kararının münhasıran Türk mahkemelerinin yetkisine giren bir konuda verilmemiş olduğu, hükmün kamu düzenine aykırı olmadığı, davacı ve davalının mahkemeye usulüne uygun çağırıldıkları, davalının savunmasını yaptığı, tenfiz koşullarının mevcut olduğu, MÖHUK’un 54. maddesinin (a), (b), (ç) fıkraları ile yürürlüğe giren bu yasa arasında bir ilişki bulunmadığı,
aynı maddenin (c) fıkrasında ise tenfiz edilecek kararın Türk kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması koşulunun mevcut olduğu, yürürlüğe giren yasanın ancak bu fıkra gereğince bir değerlendirmeye tabi tutulabileceği, yabancı mahkeme kararında yer alan hükmün icra edilmesi ile ortaya çıkacak sonuç hukukun genel prensiplerine, toplumun genel örf adet ve ahlak telakkilerine aykırı düşmedikçe ve Anayasa’nın temel ilkelerine aykırı bulunmadıkça yabancı kararın Türk kamu düzenine aykırılığından söz edilemeyeceği, davaya konu yabancı mahkeme kararının tenfizi Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle,
Dairemizin bozma ilamına direnilmesine, davanın kabulü ile Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi'nin 8. Hukuk Dairesi'nin I-8U 145/09 sayılı kararının ve Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi'nin 3 O 114/08 tarihli masraf tespit kararının davalı yönünden tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Hukuk Genel Kurulu’nun 22.06.2022 tarih, 2021/11-920 Esas, 2022/1022 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının, esasen yeni bir hüküm mahiyetinde olduğundan temyiz istemlerinin incelenmesi için dava dosyası Dairemize gönderilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekili bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/5932, K. 2022/8922, 12 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama