Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/6015 K.2024/2169

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl unsuru "A 101" ibaresinden oluşan markaların ve "A 1001" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “1001 KRAVAT” ibaresini marka olarak tescil ettirmek amacıyla yaptığı başvurunun kabul edildiğini, davacının yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı ve YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu ve koruma kapsamının belirlenmesinde bu hususun da dikkate alınması gerektiğini,

davalı markasının hiçbir ayırt edici vasfı olmadığı gibi tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden davalının herhangi bir üstün hakkının da bulunmadığını, müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markaların karıştırılacağını, tüketicilerce dava konusu başvurunun müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını ileri sürerek YİDK'in 17.01.2015 tarihli ve 2015-M-109 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesi kapsamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Mahkemece denetime elverişliliği bulunmayan bilirkişi raporu göz önünde bulundurularak karar verildiğini, rapora itirazlarının karşılanmadığını, mahkeme kararının aksine dava konusu marka ibareleri arasında karıştırılma ihtimalinin çok yüksek bulunduğunu, davalı şirketin, müvekkilinin seri markalarını “a.101 şekil”, “a-yüzbir harca harca bitmez şekil”, “101”, “a101”, “a-101”, “a.101 aksiyon”, “101cell”, “a.101 flash”, “yüzbir”, “ayüzbir” vb. ibarelerini ihtiva ederek oluşturduğu “1001 kravat” ibareli markasının, herhangi bir ayırt edicilik unsuruna sahip olmadığı gibi dava konusu marka ile müvekkilin sayılan markaları arasında görsel,

biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlik olduğunu, birbirlerini çağrıştırdıklarını, söz konusu markaların esas ve tamamlayıcı unsurları karşılaştırıldığında ayırt edilemeyecek derecede birbirlerine benzediklerini, bu anlamda markaların tüketici üzerinde bıraktığı genel izlenimin veya akılda kalan kaba görünümün dikkate alınması gerektiğini, bu nedenle şekil, sözcük vs.. açıdan farklı unsurlardan oluşuyor olsalar dahi markaların birbirini çağrıştırması halinde markalar arasında benzerlik olduğunun kabul edileceğini, müvekkil şirketin "a 101" markası ile toplumun her kesimine hitap etme amacıyla faaliyetini sürdürdüğünü,

tüketiciler nezdinde seri marka izlenimi olan markalarının “tanınmış marka” vasfını haiz olduğunu, bu nedenle müvekkilin seri marka niteliğindeki markalarıyla aynı sınıfta tescili talep edilen dava konusu markanın söz konusu görsel ve fonetik benzerlikle tüketicilerin zihninde doğrudan müvekkilinin seri markalarını çağrıştıracağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun kapsamında yer alan 25. sınıf malların, yalnızca davacının itirazına mesnet 2008/67187 ve 2012/104887 sayılı "A 101" asıl unsurlu markaların kapsamlarında yer aldıkları, bu markalar ile dava konusu başvuru arasında ise 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunmadığı,

marka işaretleri arasında benzerlik görülmediğinden bu markaların tanınmış olmalarının da başvurunun reddine yol açmayacağı, bunun dışında davacının "1001" ibareli markalarının kapsamları ile dava konusu başvurunun kapsamındaki mallar arasında benzerlik olmadığından, bu markalar yönünden de anılan maddenin koşullarının gerçekleşmediği, öte yandan davacının "1001" ibareli markalarının tanınmış olduklarının da ispat edilemediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,