Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/6701 K.2024/2915

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "GOA" ibareli markalarının 2009 yılından beri tescilli olduğunu, müvekkilinin GOA markasını çeşitli şekillerde geliştirdiğini, yaygınlaştırdığını ve seri markalar oluşturduğunu, davalı şirket tarafından yapılan 2016/22061 sayılı "SOA" ibareli başvuruya müvekkilinin yapmış olduğu itirazın nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, "SOA" ibareli marka başvurusunun müvekkili markası ile benzer olduğunu, aynı sınıf emtiaları kapsadığını, müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, ürünlerin ucuz ürünler olduğunu,

müvekkili markasının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre tanınmış bulunduğunu, yemek servisi, catering gibi hizmetler veren davalının hangi sebeple çikolata, bisküvi gibi mal grubunda böyle bir markayı tescil ettirmek istediğinin anlaşılamadığını, müvekkiline ait bir diğer marka olan "POPKEK" ibaresi dolayısıyla "GOA" denilince tüketicinin aklına direkt müvekkilinin geldiğini, dava konusu başvurunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 2017-M-6233 sayılı YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markaların bir bütün olarak bıraktıkları etkide bir benzerlik bulunmadığını, markalar arasında belirleyici fark yaratan harflerin "g" ve "s" harfleri olduğunu, markalar arasında işitsel benzerlik olmasının tek başına karıştırılma sonucunu doğurmayacağını, davacının markasının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2016/22061 sayılı başvuru markası ile davacının "GOA" ibareli markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca benzerlik ve iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı, aynı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanma imkanının bulunmadığı, taraf markaları arasında benzerlik görülmediği, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli yapıldığına dair emarelerin dosyada mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu markaların 3 harflik kısa harf dizilerinden oluşmalarının, markalar arasında tüketici nezdinde iltibas oluşturma ihtimalini ortadan kaldırmayacağını, müvekkiline ait “goa” ibareli markalar ile davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde tescil ettirilmek istenen “soa” ibareli markanın aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, toplum nezdinde belli bir tanınmışlık kazanan markalarda iltibas oluşma ihtimalinin, diğer markalara nazaran daha yüksek bulunduğunu, zira bu markaların,

tüketicinin aklında ciddi anlamda yer edindiği için ufak bir benzerliğin dahi tüketicide bu markaları çağrıştıracağını, yine dava konusu markaların kapsadıkları mal veya hizmet sınıflarının ucuz ürünler ihtiva etmesi sebebiyle karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusuna konu "SOA+şekil" ibareli marka ile davacının itirazına mesnet gösterdiği "GOA" esas ibareli markalar arasında anlamsal, görsel ve fonetik olarak yapılan incelemede, karıştırılma ihtimaline neden olabilecek derecede benzerlik olmadığı, zira dava konusu markalarda yer alan ve söz konusu harf diziliminin başındaki farklı harfin markaları birbirinden ayırdığı, anlamsal farklılığın da söz konusu durumu güçlendirdiği, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesinin somut uyuşmazlıkta bulunmadığı,

aynı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması şartlarının oluşmadığı, kötüniyet iddiasının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,